II SA/Lu 429/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 czerwca 2011 r. (II SA/Lu 429/11) odrzucające skargę L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uznania za uzasadnione zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za uzasadnione zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie procesowym z dnia 25 lipca 2011 r. skarżąca wniosła zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Sądu odrzucające jej skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Bezsporne jest, iż postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, zatem przysługuje od niego skarga kasacyjna, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona. W związku z powyższym, sporządzenie i wniesienie zażalenia od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., od którego przysługuje skarga kasacyjna, jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na marginesie należy zauważyć, że o charakterze pisma procesowego nie przesądza jego nazwa lecz treść. Dlatego też, pomimo nazwania przez skarżącą wniesionego pisma zażaleniem, Sąd rozważył uznanie go za skargę kasacyjną. Wskazać jednak należy, iż nawet w razie uznania, że wniesione pismo nazwane zażaleniem jest w istocie skargą kasacyjną, należałoby ja odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. z art. 175 § 1 p.p.s.a. z uwagi na to, iż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.