II SA/Lu 434/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF. Na druku PPF strona skarżąca nie zaznaczyła zakresu wniosku jednak z jej pisma z dnia 29 czerwca 2011 r. (k. 12) wynika, że żąda ona przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty rodzinnej w kwocie [...] złotych netto (ustalenie, że podana przez stronę skarżącą kwota renty jest kwotą netto nie zaś jak podała strona skarżącą brutto oparto na tym, iż strona skarżąca oświadczyła, że po poniesieniu wymienionych przez nią kosztów utrzymania pozostaje jej kwota ok. [...] złotych. Kwota ta faktycznie pozostaje po odjęciu kosztów utrzymania od wykazanej przez stronę skarżącą kwoty jej renty. Skoro zaś po uiszczeniu kosztów utrzymania z kwoty [...] złotych stronie skarżącej pozostaje kwota [...] złotych to kwota [...] złotych musi być kwotą netto nie brutto.). Łącznie, wymienione przez stronę skarżącą, koszty utrzymania koniecznego nieobejmujące kosztów wyżywienia wynoszą [...] złotych. Po poniesieniu przez stronę skarżącą wymienionych przez nią kosztów utrzymania na wyżywienie pozostaje jej [...] złote. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią opłat sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Opłaty sądowe w niniejszej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Wysokość tych opłat porównana do wysokości miesięcznego dochodu strony skarżącej przy równoczesnym uwzględnieniu wysokości wykazanych przez stronę skarżącą jej miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego wskazuje, że bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego strona skarżąca nie jest w stanie ponieść opłat sądowych. Wniosek ten jest tym bardziej zasadny gdy weźmie się pod uwagę, że niektóre z opłat sądowych mogą występować w toku postępowania kilkakrotnie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.