II SA/Lu 434/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki w zakresie wniosku M. G. przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej . W dniu 24 sierpnia 2011 r. M. G. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 sierpnia 2011 r. odmawiającego jej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie referendarza sądowego utraciło moc (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, to jest poprzez ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia skarżącej oraz dokumentów dołączonych przez nią do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni 121 m², a jej dochód stanowi renta rodzinna w wysokości 634 zł netto (k. 42). Natomiast comiesięczne koszty utrzymania skarżącej, nie licząc wyżywienia, wynoszą 480 złotych. Z powyższego wynika, iż sytuacja materialna skarżącej jest na tyle trudna, że nie może ona ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powyższa okoliczność uzasadnia zatem, wobec spełnienia przesłanki określonej w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.