II SA/Lu 434/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie świadczenia "Dobry start" - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Decyzją z [...] maja 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego, po rozpatrzeniu odwołania K. M. (dalej jako: skarżący), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z [...] stycznia 2019 r., odmawiającą skarżącemu przyznania świadczenia "Dobry start" na córkę. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] maja 2019 r. W dniu 28 czerwca 2019 r. K. M. wniósł skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego. Pismo zostało złożone osobiście, w biurze obsługi interesanta Urzędu Miasta Z.. W dniu 1 lipca 2019 r. pismo zostało przekazane do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z., a następnie, w dniu 10 lipca 2019 r., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z 8 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie doręczono w dniu 13 sierpnia 2019 r. Pismem procesowym z 19 sierpnia 2019 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 20 sierpnia) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że skargę złożył osobiście w Biurze Obsługi Interesantów Urzędu Miasta Z., będąc przekonany, że jest to również biuro podawcze SKO w Z.. Zwrócił uwagę, że osoba przyjmująca skargę nie poinformowała go, że SKO nie jest obsługiwane przez BOI UM Z.. Skarżący zwrócił również uwagę na długi okres przekazywania skargi do SKO, w sytuacji gdy MCPR Z. i SKO w Z. znajdują się w tym samym budynku. Postanowieniem z 22 listopada 2019 r. (I OZ 1138/19) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Sam fakt uchybienia terminu do wniesienia skargi jest bezsporny, został potwierdzony prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2019 r. Zdaniem Sądu skarżący dochował terminu 7-dniowego na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. O uchybieniu terminu skarżący dowiedział się z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, doręczonego w dniu 13 sierpnia 2019 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 20 sierpnia 2019 r. (data oddania przesyłki w placówce pocztowej operatora wyznaczonego – art. 83 § 3 p.p.s.a.), a zatem w terminie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu: skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim przytoczone we wniosku argumenty wskazują, że to skarżący na skutek błędu złożył skargę w niewłaściwej instytucji – w Biurze Obsługi Interesantów Urzędu Miasta Z., będąc błędnie przekonany, że jest to również biuro podawcze SKO w Z.. Już ta okoliczność w istocie wyklucza przyjęcie, że do uchybienia terminu doszło z przyczyn obiektywnych, niezależnych od skarżącego. Biorąc pod uwagę jasną treść pouczenia zawartego w decyzji nie sposób uznać tej omyłki za usprawiedliwioną. Złożenie skargi w Urzędzie Miasta Z. należy uznać w tej sytuacji za brak dochowania minimalnej, należytej staranności w zakresie dbałości o swoje sprawy. Jest to zatem okoliczność zawiniona przez skarżącego. Nie zasługują na uwzględnienie argumenty podniesione w skardze odnoszące się do tożsamego umiejscowienia siedzib urzędów. Z powszechnie dostępnych informacji wynika, że siedziba Samorządowego Kolegium Odwoławczego mieści się przy ul. [...], siedziba Biura Obsługi Interesanta Urzędu Miasta Z. to ul. [...]. Nie sposób zatem uznać, że doszło do pomyłki usprawiedliwionej tożsamością siedzib urzędów. Nie zmienia tej oceny fakt, że skarga została przekazana do Kolegium dopiero po kilku dniach (1 lipca została przekazana do MCPR w Z., a dopiero [...] lipca 2019 r. przekazana do Kolegium). Podstawowym problemem w sprawie pozostaje fakt, że to skarżący błędnie, wbrew jasnemu pouczeniu, złożył skargę w niewłaściwym urzędzie. Strona, która chce skutecznie dochodzić ochrony prawnej przed sądem musi wykazać podstawową dbałość i staranność w prowadzeniu swoich spraw. W tej sytuacji nie można uznać, aby skarżący uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. W związku z tym, na podstawie art. 87 p.p.s.a., sąd odmówił przywrócenia terminu.