II SA/Lu 436/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącej – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 27 marca 2018 r. skarżąca [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Następnie w piśmie z dnia 17 lipca 2018 r. (data wpływu: 19 lipca 2018 r., k. 31 akt sądowych) skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. W związku z cofnięciem skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy należało jednocześnie – stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącej uiszczony przez nią wpis sądowy w wysokości [...] zł. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.