II SA/Lu 44/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent stażysta Jacek Zięba, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy M. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia 10 października 2017r. Nr [...]/2017 w sprawie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko A. S. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2017r. poz.1257) oraz art. 5 ust. 3, art. 7 - 8 i art. 18 ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ( Dz.U. z 2017r. poz.1851) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygniecie organu nastąpiło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Zaskarżoną decyzją działający z upoważnienia Wójta Gminy M. K. Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. , po rozpatrzeniu wniosku złożonego dnia [...] sierpnia 2017 r. odmówił przyznania A. K. (dalej "skarżącej") świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko A. S. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła, że organ dokonał analizy sytuacji finansowej jej rodziny i ustalił, że dochód na jedną osobę wynosi [...] zł. po wliczeniu do niego: dochodu z gospodarstwa rolnego, renty chorobowej i wynagrodzenia z pracy, pomimo, że już go nie otrzymuje. W opinii skarżącej organ niezasadnie uznał, że wynagrodzenie nie zostało utracone, ponieważ nie rozwiązała umowy o pracę z obecnym pracodawcą. Skarżąca zauważa, że jedynym jej dochodem jest renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy plus dodatek Ministra Zdrowia w wysokości [...] zł brutto i dochód z gospodarstwa rolnego. Zdaniem skarżącej, pracodawca nie musi rozwiązać z nią umowy o pracę zawartej na czas określony, w związku z przejściem na rentę chorobową, gdyż nie jest to konieczne. W takiej sytuacji, jak podkreśla, świadczenie ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskanego przez świadczeniobiorcę z tytułu kontynuowanego zatrudnienia bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą. Dodatkowo podnosi, że była hospitalizowana i stan jej zdrowia nie pozwala na podjęcie jakiejkolwiek pracy. Uważa, że obniżenie jej dochodu powinno zostać uznane jako podstawa do nabycia praw do świadczeń rodzinnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, akceptując ustalenia organu pierwszoinstancyjnego, co do zasadności odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko i poczynione na ich postawie wywody prawne – modyfikując jego argumentację – podkreśliło, że stosownie do treści art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ( t.j. Dz.U. z 2017r. poz.1851 ) dalej jako u.p.p.w.d., świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty [...]zł. W przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, kryterium dochodowe w przeliczeniu na osobę nie przekracza [...] zł. Zatem przepisy z ustalaniem sytuacji dochodowej mają znaczenie tylko w przypadku tych osób, które starają się o świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko, ponieważ jest ono uzależnione od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Z kolei, jak zaakcentował organ, stosownie do art. 18 ust.1 u.p.p.w.d., przedmiotowe świadczenie ustalane jest na okres od 1 października do 30 września roku następnego. Rokiem kalendarzowym z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, na okres od 1 października 2017r. do 30 września 2018r., jest rok kalendarzowy 2016. Prawo do świadczeń ustala się z uwzględnieniem, określonych niniejszą ustawą, przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu. W przedmiotowej sprawie, jak wyjaśnił organ, przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego wzięto pod uwagę dochody rodziny z 2016r. w łącznej wysokości [...] zł. Szczegółowe wyliczenie dochodu zawarto w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Na dochód ten składały się następujące kwoty: [...] zł - dochód z gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha ([...] [...]-cy), dochód uzyskany w 2016r. z tytułu zatrudnienia w Z. Spółka Komandytowa w S. w kwocie [...]zł ( zatrudnienie od sierpnia 2016r. ) oraz dochód uzyskany z tytułu renty w kwocie [...]zł, począwszy od września 2017r. Jednocześnie dochód z zatrudnienia w okresie do 31 lipca 2016 r. u pracodawcy A. P.-Z. Usługi Menadżerskie S. w kwocie [...]brutto ([...] netto) został uznany za dochód utracony i pominięto go w dochodzie rodziny z roku bazowego. Łącznie kwota dochodu uzyskanego przez rodzinę w 2016 roku wynosi [...] zł miesięcznie, w przeliczeniu na członka rodziny (4 osoby) wynosi [...] zł, a zatem prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko nie przysługuje. Jak uznało Kolegium, wyliczenie dochodu rodziny na osobę jest prawidłowe i zgodne z przepisami. Ustalenia powyższe nie są kwestionowane, natomiast odwołująca uważa, że przekroczenie kryterium dochodowego wynikało z nie uznania za dochód utracony kwoty [...]zł uzyskany z zatrudnienia w Z. Spółka Komandytowa w S. , gdyż nie otrzymuje wynagrodzenia. W ocenie Kolegium takie stanowisko jest nieuprawnione, bowiem zgodnie z załączonym zaświadczeniem (z dnia 18 września 2017r.) odwołująca jest tam zatrudniona na czas określony od 1 sierpnia 2016r. do 31 grudnia 2018r., obecnie nie świadczy pracy z powodu częściowej niezdolności do pracy, ale otrzymuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości [...] zł, a ponadto jak sama potwierdza umowa ta nie została rozwiązana. Tym samym brak podstaw do uznania, w opinii organu, że dochód z tego źródła jest dochodem utraconym. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał za zasadne rozstrzygniecie odmawiające przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w L. skarżąca powołała się na argumenty zawarte w odwołaniu od zaskarżonej decyzji, a dodatkowo podniosła, że obecnie jej stan zdrowia nie pozwala na podjęcie jakiejkolwiek pracy. We wrześniu była hospitalizowana, a obecnie jest pod stałą opieką neurologa i w trakcie dalszej diagnostyki. W związku z powyższym podnosi, że obniżenie dochodu powinno zostać uznane jako podstawa do ustalenia świadczeń rodzinnych, ponieważ utrata może również polegać, według jej opinii nie tylko na zupełniej stracie zysku, ale także na ubytku, czyli odpadnięciu dochodu wynagrodzenia skarżącej jako źródła dochodu w sposób faktyczny. W ocenie skarżącej, bezzasadne jest wliczenie do jej dochodu wynagrodzenia, którego nie pobiera, a skutkuje przekroczeniem kryterium dochodowego i odmową przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) normuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Przytoczona regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z kolei z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przytoczona regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Powołane regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie bada celowości, czy też słuszności zaskarżonej decyzji. Nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją wówczas, gdy wiąże się ona z negatywnymi skutkami dla niej, bowiem związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji były przepisy ustawy z 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. 2016.r, poz.195; dalej: " u.p.p.w.d."). Zgodnie z art. 4 ust. 2 u.p.p.w.d., świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. W przedmiotowej sprawie wniosek złożyła matka dziecka. Dalej zauważyć należy, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. Z kolei stosownie do art. 5 ust. 3 u.p.p.w.d., świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. Zgodnie z art. 2 pkt 14 u.p.p.w.d., ilekroć w ustawie mowa o pierwszym dziecku - oznacza to jedyne lub najstarsze dziecko w rodzinie w wieku do ukończenia 18 roku życia. Spór koncentruje się wokół uznania czy w okolicznościach przedmiotowej sprawy organy zasadnie odmówiły skarżącej przyznania wnioskowanego przez nią świadczenia wychowawczego uregulowanego w ustawie o pomocy państwa w wychowaniu dzieci. Jednocześnie sąd zauważa, że zasadniczą kwestią sporną było to czy prawidłowo organy ustaliły dochód skarżącej za rok bazowy, w szczególności w zakresie jednego składnika – wynagrodzenia za pracę z tytułu zatrudnienia w Z. Spółka Komandytowa w S. , gdyż, jak podnosi skarżąca - obecnie nie świadczy pracy z powodu częściowej niezdolności do pracy, nie otrzymuje wynagrodzenia, ale jak sama potwierdza umowa ta nie została rozwiązana. Zatem osią sporu jest, czy organ prawidłowo wliczył dochód z tytułu zatrudnienia skarżącej do dochodu rodziny. Skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko A. S. w dniu [...] sierpnia 2017 r. Stosownie do art. 18 ust. 1 u.p.p.w.d., przedmiotowe świadczenie ustalane jest na okres od 1 października do 30 września roku następnego. Rokiem kalendarzowym z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, na okres od 1 października 2017r. do 30 września 2018r., jest rok kalendarzowy 2016. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ ustalił, że rodzina składa się z 4 osób, dochód rodziny za rok 2016 - dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha wyniósł [...] zł, dochód skarżącej uzyskany w 2016 r. z zatrudnienia wyniósł [...] zł (od sierpnia 2016r.), dochód skarżącej uzyskany w 2017 r. z tytułu renty wyniósł [...] zł miesięcznie od września 2017 r. Dochód miesięczny rodziny wynosi [...] zł, na osobę w rodzinie wynosi [...] zł, a więc przekracza kryterium dochodowe z wynoszące 800,00 zł. (art. 5 ust. 3 u.p.p.w.d.). Zgodnie z art. 2 pkt 20 u.p.p.w.d., ilekroć w ustawie jest mowa o uzyskaniu dochodu - oznacza to uzyskanie dochodu spowodowane: lit. c) uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lit. d) uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej. Zdaniem skarżącej dochód z tytułu zatrudnienia w Z. Spółka Komandytowa w S. , który wyniósł [...] zł, powinien być uznany za dochód utracony, z uwagi na przebywanie na rencie (od dnia 23 lipca 2017 r. nabyła prawo do renty chorobowej). Skarżąca jest zatrudniona na czas określony od 1 sierpnia 2016r. do 31 grudnia 2018r., obecnie nie świadczy pracy z powodu częściowej niezdolności do pracy, ale otrzymuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości [...] zł, Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że sporny dochód powinien być zaliczony do dochodu utraconego, bowiem jak wskazuje art. 2 pkt 19 lit. "c" u.p.p.w.d., ilekroć jest w ustawie mowa o utracie dochodu – oznacza to utratę dochodu spowodowaną utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Zgodnie z art. 7 ust. 1. u.p.p.w.d. w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Z kolei ust.2. tego art. stanowi, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo świadczenia wychowawczego. (ust.3.) W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Przepisy te w ocenie Sądu, organy zastosowały prawidłowo, stwierdzając, że wiążą je co do sposobu ustalenia dochodu i uznania dochodu z tytułu zatrudnienia w Z. Spółka Komandytowa w S. jako dochód uzyskany. Skarżąca jest tam zatrudniona od 1 sierpnia 2016r. do 31 grudnia 2018 r., co zostało ustalone na podstawie oświadczenia z dnia 9 października 2017r. oraz zaświadczenia o zatrudnieniu z dnia 18 września 2017r. Dochód uzyskany z tego tytułu przyjęto zgodnie z cytowanym art. 7 ust.2 u.p.p.w.d., na podstawie dokumentu [...] wystawionego przez płatnika o numerze NIP [...]. Kwota w/w dochodu w 2016r. wyniosła [...] zł za okres 5 miesięcy, tj. [...] zł miesięcznie. Od dnia 23 lipca 2017r. skarżąca nabyła prawo do renty co ustalono na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. znak: [...] z dnia [...] lipca 2017r. Na podstawie złożonego przez skarżącą w dniu [...] września 2017r. oświadczenia ustalono, że pierwsza wypłata świadczenia rentowego nastąpiła w miesiącu sierpniu 2017r. Zgodnie z zapisem art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. dochód rodziny powiększono o kwotę uzyskanego dochodu z tytułu renty za miesiąc wrzesień 2017r. w kwocie [...]zł. Dochód miesięczny rodziny wynosi [...] zł, a na osobę w rodzinie wynosi [...] zł. Sąd w pełni podziela dokonane przez organy administracji ustalenia w zakresie stanu faktycznego sprawy. Organy, w ocenie sądu prawidłowo zaliczyły dochód potwierdzony dokumentem [...], z tytułu zatrudniona w Z. B. F. S. Komandytowa, S. , [...] do dochodów uzyskanych. Fakt przebywania skarżącej w dacie orzekania na rencie, z tytułu częściowej niezdolności do pracy, nie może przesądzać o zakwalifikowaniu dochodów, które skarżąca faktycznie otrzymywała, jako utraconych, skoro aktualnie nadal jest zatrudniona i pobiera dodatek Ministra Zdrowia w wysokości [...] zł brutto. Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że sporny dochód powinien być zaliczony do dochodu utraconego, bowiem pojęciem utraty dochodu (jak zaznaczono już powyżej) ustawodawca posługuje się w sytuacji utraty zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nadal jest zatrudniona, a przepis art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. jest jednoznaczny i nie pozostawia dowolności interpretacyjnej. Skarżąca niezasadnie podnosi również, że jej dochód powinien być obniżony, ponieważ utrata zysku może polegać również na ubytku, czyli odpadnięciu dochodu – w tym przypadku wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę. W ocenie sądu, oczywistym jest, że nie ma podstaw do formułowania twierdzeń, że pomniejszenie dochodu rodziny o dochód utracony jest możliwe tylko w przypadku, gdy straci ona wszelkie źródła utrzymania. Utrata bowiem może polegać nie tylko na zupełnej stracie, czy zaniku, ale także na ubytku. Wymaga podkreślenia jednak, że pod pojęciem utraty dochodu kryje się więc także i odpadnięcie tylko niektórych źródeł tego dochodu, o ile zostały one utracone w sposób faktyczny i bezpowrotny (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 250/08, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie ma miejsca, skoro skarżąca jest w dalszym ciągu zatrudniona na podstawie umowy o pracę, to bez względu na okoliczności, nie ma mowy o dochodach utraconych w sposób faktyczny i bezpowrotny. W ocenie sądu Kolegium prawidłowo wskazało i przeanalizowało dochód skarżącej w dacie orzekania o odmowie przyznania tego świadczenia. Podsumowując wyjaśnić należy, iż ustawodawca w sposób ścisły określił zasady przyznawania świadczenia wychowawczego, nie dopuszczając tzw. uznania administracyjnego. W przypadku pierwszego dziecka, prawo do tego świadczenia uzależnił od spełnienia kryterium dochodowego i nie pozostawił organom możliwości przyznania świadczenia w sytuacji przekroczenia tego kryterium. Jednocześnie ustanowił sposób i tryb procedowania i uznawania udokumentowanych zdarzeń mających wpływ na dokonywanie tych ustaleń. Mając powyższe na uwadze Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, że organy orzekając w sprawie dopuściły się naruszenia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. Wniosek został rozpoznany zgodnie z regułami ustawy i aktów wykonawczych. Organy nie dopuściły się również naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy zebrały materiał dowodowy niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy z zachowaniem zasad wynikających z art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i dokonały rzetelnej i właściwej jego oceny. Dlatego też skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.