II SA/Lu 442/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S., R. H., W. H., H. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2013 r., znak [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w zakresie wniosku R. H. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 21 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Z. S., R. H., W. H., H. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]2013 r., znak [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W skardze R. H. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału z dnia 30 lipca 2013 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. R. H. odebrał powyższe wezwanie w dniu 21 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi . W niniejszej sprawie skarżący R. H. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi – do podpisania skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2013 r. (k. 24). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 28 sierpnia 2013 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co oznacza oczywistą bezzasadność skargi stosownie do treści art. 247 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, w związku z oczywistą bezzasadnością skargi skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie wyżej cytowanych przepisów odmówił przyznania prawa pomocy R. H..