II SA/Lu 443/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W dniu 30 czerwca 2010 r. B. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...], w której Starosta uchylił decyzję własną z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącemu pozwolenia na budowę. W skardze B. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nakładającą na skarżącego obowiązek przedstawienia, w oparciu o treść art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), projektu budowlanego zamiennego i wykonania określonych robót budowlanych i nałożył na skarżącego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego obejmującego realizowaną przez niego inwestycję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "we wszystkich postępowaniach" oznacza, że środki prawne, o których mowa w tym przepisie, mogą być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w różnych, a więc odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach danej sprawy". Chodzi zatem zarówno o postępowanie zaliczane do trybu głównego, jak i postępowania należące do trybu nadzwyczajnego. Z kolei zwrot "w granicach danej sprawy" oznacza, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić tylko wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań jest sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (tak uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7). W niniejszej sprawie B. J. wniósł skargę na decyzje organów administracji architektoniczno – budowlanej wydane w przedmiocie pozwolenia na budowę, zaś jego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy aktu wydanego przez organ nadzoru budowlanego w zakresie samowoli budowlanej, której dopuścił się skarżący, odstępując w sposób istotny od ustaleń zawartych w projekcie budowlanym. Zatem decyzja będąca przedmiotem skargi oraz decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący, nie zostały wydane w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę oraz w przedmiocie samowoli budowlanej nie wykazują bowiem tożsamości przedmiotowej. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, brak jest przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja, której wstrzymania wykonania domagał się skarżący, nie mieści się bowiem w granicach niniejszej sprawy, będącej przedmiotem kontroli Sądu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.