II SA/Lu 444/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 18 kwietnia 2016 r. wpłynęła do Izby Celnej w B. P. skierowana do Sądu skarga D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 marca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W dniu 6 maja 2016 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na skargę, w której organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że w dniu 4 maja 2016 r. wydał – w trybie autokontroli – decyzję uwzględniającą skargę w całości. Organ dołączył do akt sprawy odpis tejże decyzji (k. 12-15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 4 maja 2016 r., znak: [...], działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji własnej, a także o uchyleniu utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność przeprowadzenia w niezbędnym zakresie postępowania w celu rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wskazać trzeba przy tym, że jak wynika z akt sprawy o sygn. akt II SA/Lu 550/16, w toku ponownego rozpatrzenia sprawy, organ pierwszej instancji udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek, złożony w trybie przepisów ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.). W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.