II SA/Lu 446/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Jerzy Drwal (spr.) asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi B. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...]grudnia 2002 r. wydaną na podstawie art. 104 i art. 105 kpa – Prezydent Miasta umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek Z.S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie magazynów oraz garaży na samochody dostawcze (w ramach zabudowy ciągów komunikacyjnych) na działkach Nr [...] – [...] przy ul. O. - T. - św. P., jako bezprzedmiotowe. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że na wniosek Z.S. /z dnia 29 września 2000 r./ wydano już decyzję /Nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji związanej z zabudową ciągów komunikacyjnych obejmującą budowę , magazynów oraz garaży na samochody dostawcze na działkach przy ul. O., którą w trakcie kontroli instancyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymano w mocy w dniu [...]stycznia 2001 r. /decyzją Nr [...]/. Podając motywy umorzenia postępowania administracyjnego organ wskazywał ponadto na fakt realizacji wyżej wymienionego zamierzenia inwestycyjnego na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę – Nr [...] z dnia [...]czerwca 2001 r. dotyczącej budowy garaży oraz Nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r. zezwalającej na zabudowę ciągów komunikacyjnych masarni z przeznaczeniem na magazyny. Orzekający organ uznał w tej sytuacji za bezprzedmiotowe ponowne rozpoznawanie sprawy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tejże inwestycji. Po rozpoznaniu odwołania B. i J. małżonków S. – kwestionujących zasadność umorzenia postępowania w tej sprawie /jako bezprzedmiotowego/ z uwagi na brak podstaw faktycznych i prawnych do takiego rozstrzygnięcia – Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoją decyzję /Nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r./ Kolegium argumentowało przede wszystkim, iż decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest niezbędna do uzyskania pozwolenia na budowę obiektu budowlanego, który ma być realizowany, a nie obiektu już realizowanego przez inwestora na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Kolegium zachodziła – wobec ustaleń faktycznych wskazujących na realizację inwestycji – konieczność umorzenia postępowania administracyjnego /jako bezprzedmiotowego/ na mocy art. 105 kpa. Na potwierdzenie słuszności swojego stanowiska Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się dodatkowo na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 1993 r. /III ARN 2/93 – nie publikowany/, w którym Sąd przyjął, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wtedy, gdy roboty budowlane zostały wykonane, a postępowanie toczy się w sprawie pozwolenia na budowę. Kolegium zaprezentowało pogląd, że jeżeli zbędnym jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla realizowanej już inwestycji, to tym bardziej zbędne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla takiej inwestycji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący B. i J. S. wnosili o uchylenie decyzji Kolegium zarzucając, że wszczęte w grudniu 2002r. postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zostało niesłusznie umorzone, co nie powinno zyskać akceptacji organu odwoławczego. Skarżący ponosili także okoliczność, iż Naczelny Sąd Administracyjny orzekł już w tej sprawie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2002r. (sygn. akt II SA/Lu 352/01). W ich ocenie, organ II instancji błędnie i w sposób sprzeczny z wyrokiem sądowym uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko jak w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa. Należy podzielić pogląd orzekającego w sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o słuszności rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynikało, że Z.S. wystąpił we wrześniu 2000 r. z wnioskiem /uzupełnionym przez inwestora w listopadzie 2000 r./ o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zabudowie ciągów komunikacyjnych, wygospodarowaniu terenu na pomieszczenia magazynowe i składowe dla istniejącego obiektu oraz garaże na samochody dostawcze na działce Nr [...] – [...] o pow. 4500 m2 położonej przy ul. O. Uwzględniając powyższy wniosek Prezydent Miasta w dniu [...]grudnia 2000 r. wydał decyzję /Nr [...], w której ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla wnioskowanej inwestycji na Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] zlokalizowanych przy ulicy O., T. i św. P.. Decyzja ta – zaskarżona przez B. i J. małżonków S. – została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] stycznia 2001 r. Kolegium uzasadniało swoje rozstrzygnięcie zgodnością zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. oraz pozytywną opinią konserwatorską Służby Ochrony Zabytków. Powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylono /wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 352/01/ w sytuacji, kiedy na podstawie decyzji Prezydenta Miasta /Nr [...] z dnia [...]grudnia 2000 r./ o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej przez Z.S. inwestycji, wydane zostały i funkcjonowały już w obrocie prawnym decyzje dotyczące pozwolenia na budowę obiektów budowlanych /budowę garaży oraz zabudowę ciągów komunikacyjnych z przeznaczeniem na pomieszczenia magazynowe/. W świetle akt sprawy inwestor dysponował wydaną w dniu [...] czerwca 2001 r. decyzją /Nr [...]/ o pozwoleniu na budowę, prowadząc – wg ustaleń poczynionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – na początku grudnia 2002r. roboty wykończeniowe polegające między innymi na uzupełnianiu spoin w terakocie i glazurze. Z informacji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego /przeprowadzającego kontrolę obiektów budowlanych Z.S./ wynikało, że na podstawie decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2002r. inwestor wybudował magazyny, a w czasie wizji lokalnej w dniu 3 grudnia 2002r. prowadził roboty wykończeniowe związane z wykonaniem okładzin ścian i malowaniem pomieszczeń. Stwierdzony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stan zaawansowania robót budowlanych związanych z realizacją przez inwestora obiektów budowlanych, wskazywał w zasadzie na całkowite zakończenie ich budowy. W tej sytuacji rozpoznawanie sprawy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla takiej inwestycji /pomimo ponownego wniosku inwestora w tej sprawie/ było bezprzedmiotowe. Zachodząca przesłanka bezprzedmiotowości postępowania była oczywista i nakładała na orzekający organ I instancji obowiązek umorzenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, w sytuacji gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z tego powodu podnoszone w skardze zarzuty nie były trafne. Należy wyjaśnić, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002r. / w sprawie sygn. akt II SA/Lu 352/01/, na który powołują się skarżący dotyczył prawnej oceny decyzji Kolegium w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskowanej inwestycji. Decyzja Kolegium odnosząca się do umorzenia postępowania nie była – wbrew twierdzeniom skarżących – sprzeczna z orzeczeniem Sądu. Uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez Sąd oraz dalszy tok postępowania w tej sprawie - w tym wydanie przez Kolegium w dniu [...]listopada2002r. decyzji Nr [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]grudnia 2000r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, nie nakładały obowiązku ponownego ustalenia przez organ I instancji takich warunków, zwłaszcza wobec realizacji przez inwestora przedmiotowych garaży i magazynów. Wybudowanie przez niego obiektów budowlanych czyniło bezprzedmiotowym postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stąd też rozstrzygnięcie Kolegium nie budziło zastrzeżeń Sądu. Mając powyższe na uwadze wydana przez Prezydenta Miasta decyzja o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogła być skutecznie kwestionowana wniesionym przez B. i J. małżonków S. odwołaniem, a utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego podważona złożoną skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne. Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.