II SA/Lu 446/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. i Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 18 maja 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga L. P. i Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych przez nadesłanie 29 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącym prawidłowo doręczono w dniu 6 czerwca 2012 r. (k.21,22) odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wykonali wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do unormowania art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia jej braków formalnych, w tym zostali pouczeni o konsekwencjach niedopełnienia powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 czerwca 2012 r. skarżący nie uiścili jednak wymaganego wpisu ani nie złożyli odpisów skargi. Niewykonanie tych obowiązków przez skarżących zobowiązywało Sąd do odrzucenia złożonej przez nich skargi na mocy art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.