II SA/Lu 449/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : Przyznania świadczeń pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia 30 czerwca 2004 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga S. B. na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] uchylającą decyzje własne Nr [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającąją decyzję Nr [...] z dnia [...] r. i przyznającą S. B. uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późno zm.) z tytułu deportacji do pracy przymusowej, w maksymalnym wymiarze określonym wart. 3 ust. 1 cyt. ustawy. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o skierowanie skargi do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym i jej odrzucenie. Motywując wniosek o odrzucenie skargi S. B. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podniósł, że w sprawie skarżącej wydał on postanowienie z dnia [...] r. Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej decyzji Kierownika Urzędu z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzję Kierownika Urzędu z dnia [...] r. Nr [...] doręczono skarżącej w dniu 23 sierpnia 2003 r. zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła ona w dniu 29 września 2003 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę, zważył co następuje: Warunkiem dopuszczalności skargi uregulowanym wart. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wniósł prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunek ten odzwierciedla unormowanie art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 89, poz. 1070) stanowiący, iż postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Unormowania te statuują zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje skarga, między innymi na decyzje administracyjne wydane w toku drugiej instancji. S. B. wniosła skargę na decyzję wydaną w toku I instancji w sytuacji, gdy od decyzji tej przysługiwał jej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wniesienie przez skarżącą wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z uchybieniem terminu do jego wniesienia, nie może być uznane za wyczerpanie przysługującej jej środków zaskarżenia. Niedopuszczalne jest również zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji administracyjnej wydanej w toku I instancji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) odrzucił skargę jako niedopuszczalną.