II SA/Lu 449/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2025 r. sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r., znak: SKO.41/1558/LI/2025 w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia oddala skargę. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r. znak: SKO.41/1558/LI/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej jako: Kolegium) na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. odmówiło uchylenia lub zmiany postanowienia Kolegium z dnia 24 lutego 2025 r. znak: SKO.41/869/LI/2025 na wniosek [...] Sp. z o.o. Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 12 lutego 2025 roku [...] Sp. z o.o. (dalej jako: Spółka) złożyła do Urzędu Gminy M. ponaglenie na bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie znak: PP.6730.30.2024 dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla działki inwestycji w postaci farmy fotowoltaicznej o mocy ok. 100 MW wraz pełną infrastrukturą techniczną wraz z podziemnymi urządzeniami służącymi do przesyłania energii elektrycznej na nieruchomości położonej w obr. ewid. M. , grn. M. . Z treści ponaglenia wynikało, iż strona, w wyniku rozpoznania przez SKO ponaglenia z dnia 11 stycznia 2025 roku (sygn. akt: SKO.41/279/L1/2025) ponownie została wezwana do uzupełnienia braków wniosku, udzielając wyczerpującej odpowiedzi. Pomimo tego, organ pismem z dnia 7 lutego 2025 roku zawiadomił stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych pisma. W dniu 19 lutego 2025 roku do Kolegium wpłynęły akta przedmiotowej sprawy. W dołączonym stanowisku organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż wzywał stronę do usunięcia wskazanych enumeratywnie braków formalnych wraz ze stosowną podstawą prawną i pouczeniem. Ostatecznie strona nie uzupełniła braku formalnego w zakresie złożenia mapy o zasięgu wymaganym art. 52 ust. 2 pkt la w zw. z art. 61 ust. 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2025 roku znak: SKO.41/869/LI/2025 Kolegium uznało ponaglenie za nieuzasadnione. W dniu 15 kwietnia 2025 r. Spółka wniosła o zmianę powyższego postanowienia na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. w związku z naruszeniem przez Kolegium zasady praworządności wynikającej z art. 6 k.p.a. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r. znak: SKO.41/1558/LI/2025 Kolegium odmówiło zmiany lub uchylenia postanowienie w trybie art. 154 § 1 k.p.a. Organ podniósł, że stosownie do art. 126 nadzwyczajny tryb zmiany lub uchylenia decyzji określony w art. 154 § 1 k.p.a. może być zastosowany wyłącznie do postanowień zaskarżalnych. Postanowienie, którego dotyczy wniosek Spółki zostało zaś wydane na podstawie art. 37 k.p.a. i obowiązująca regulacja nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła [...] Sp. z. o.o. zarzucając naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego: - art. 154 § 1 poprzez błędne przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 24 lutego 2025 r., mimo, że przemawia za tym interes społeczny oraz słuszny interes strony; - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz brak należytego uzasadnienia decyzji; - art. 8 - zasady zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie postanowień Kolegium, zobowiązanie organu do bezzwłocznego wydania decyzji o warunkach zabudowy oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Spółka przedstawiła argumentację świadczącą jej zdaniem o zasadności złożonego środka zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.)., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zakres kontroli sądu wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a (który nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ nie naruszył art. 154 § 1 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Sąd wyjaśnia, że kontrolując wydane przez Kolegium postanowienie nie jest władny do oceny poprawności postanowienia tego organu wydanego na podstawie art. 37 § 1 i 6 k.p.a. z dnia 24 lutego 2025 r. znak: SKO.41/869/LI/2025 dotyczącego ponaglenia na bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie wniosku Spółki o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji w postaci farmy fotowoltaicznej. Ewentualna bezczynność lub przewlekłość działania Wójta Gminy M. może być przedmiotem odrębnej skargi złożonej w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na co wskazywało również Kolegium. Dlatego też bezzasadne jest żądanie zawarte w skardze w zakresie uchylenia zaskarżonego postanowienia i zobowiązania organu do bezzwłocznego wydania decyzji o warunkach zabudowy. Odnosząc się natomiast do prawidłowości wydanego postanowienia Sąd w pełni podziela ocenę prawną przedstawioną przez Kolegium. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Stosownie do art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Powołana regulacja w szczególności zaś odesłanie określone w art. 126 k.p.a. nie pozwala organom na zastosowanie trybu nadzwyczajnego przewidzianego w art. 154 § 1 k.p.a. do niezaskarżalnych postanowień. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i 6 k.p.a. należy do kategorii postanowień, na które nie można złożyć zażalenia. Dlatego też nie jest możliwe, wbrew woli i twierdzeniom Spółki, orzekanie w stosunku do postanowienia z dnia 24 lutego 2025 r. znak: SKO.41/869/LI/2025 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione w trybie określonym w art. 154 § 1 k.p.a. Właściwe jest więc przyjęcie, że Kolegium prawidłowo odmówiło zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, co sugerowano w skardze. Wobec tego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.