II SA/Lu 455/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących na obszarze gminy - w zakresie zwrotu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem p o s t a n a w i a zwrócić z urzędu Radzie Miasta kwotę 100 (sto) złotych tytułem omyłkowo uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących na obszarze gminy , stwierdził nieważność § 9, § 10 i § 11 zaskarżonej uchwały. W dniu 15 października 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika Rady Miasta o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie na jego adres wyroku wraz z uzasadnieniem. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W myśl zaś art. 234 § 3 ustawy nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Uzasadnienie wyroku z dnia 12 października 2010 r. sporządzone zostało – stosownie do przepisu art. 141 § 1 ustawy – z urzędu, a więc opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wniesiona przez Radę Miasta podlega zwrotowi na jej koszt, stosownie do art. 225 w zw. z art. 234 § 3 ustawy. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.