II SA/Lu 457/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-06-20

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest skuteczne, jeśli nie uiściła ona należnego wpisu sądowego i nie uzupełniła braków formalnych skargi pomimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest skuteczne tylko wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona, co oznacza m.in. uiszczenie należnego wpisu sądowego i spełnienie wymagań formalnych. Niespełnienie tych wymogów, w tym nieuiszczenie wpisu sądowego po wezwaniu sądu, skutkuje odrzuceniem skargi, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia oświadczenia o jej cofnięciu.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącej J. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. Następnie pełnomocnik wniósł o cofnięcie skargi. Sąd wezwał pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego i nadesłania odpisów skargi pod rygorem odrzucenia. Pomimo wezwania, skarżąca nie uiściła wpisu ani nie nadesłała odpisów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego blinie z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie uchylenia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. W dniu 25 kwietnia 2005 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej J. L. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na decyzję tegoż kolegium z dnia [..]., Nr [..] uchylającą decyzję nr [..] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta w dniu [..]. znak [..] i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ administracji publicznej I instancji. Dnia 3 czerwca 2005 r. (data wpływu do WSA w Lublinie) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o cofnięciu powyższej skargi zaś w dniu 7 czerwca 2005 r. pełnomocnikowi skarżącej doręczone zostało wezwanie do uiszczenia, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania wpisu sadowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł oraz nadesłania sześciu odpisów skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skutecznie cofnięta może być jedynie taka skarga, która została skutecznie wniesiona. Skarga jest skutecznie wniesiona, jeżeli został od niej uiszczony należny wpis sadowy – w sprawach, w których strona jest zobowiązana do uiszczania kosztów sądowych oraz jeżeli spełnia ona wymagania formalne stawiane nie tylko przed pismem inicjującym postępowanie sądowoadministracyjne, ale i przed innymi pismami wnoszonymi przez strony w postępowaniu sądowym. Zgodnie, bowiem z unormowaniem, art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata zaś zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku, gdy pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Skutkiem nie uiszczenia na wezwanie sądu w zakreślonym terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nie uzupełnienia jej braków formalnych jest odrzucenie skargi (art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy). W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącej przed otrzymaniem wezwani do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania sześciu odpisów skargi wniósł oświadczenie o cofnięciu skargi. Mimo skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nadesłania sześciu odpisów skargi, w zakreślonym dla dokonania tych czynności procesowych terminie, mijającym w dniu 14 czerwca 2005 r., skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nie nadesłała jej odpisów, co jest rozstrzygające w sprawie. Z tych powodów, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło