II SA/Lu 459/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. i H. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku D. K.i H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 25 kwietnia 2014 r. D. K. i H. K. złożyli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nakazania odłączenia kotła centralnego ogrzewania od przewodu kominowego zlokalizowanego w podpiwniczeniu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, przy ul. M. w miejscowości S., gmina D.. W piśmie z dnia 29 maja 2014 r., przekazanym Sądowi przez organ drugiej instancji w dniu 26 czerwca 2014 r., skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz znacznych strat finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. Skarżący nie wykazali, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Złożony przez skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera bowiem w istocie uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. We wniosku tym skarżąca wskazali jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ich ocenie, "spowoduje nie tylko trudne do odwrócenia skutki, ale również znaczne straty finansowe", nie uprawdopodobniając jednak w żaden sposób zaistnienia takiego stanu rzeczy. Jednocześnie należy zauważyć, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Niedopuszczalne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o prawnej wadliwości zaskarżonego aktu. Ubocznie trzeba wskazać, że w świetle ustaleń pracowników organu nadzoru budowlanego, to wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzić może do zagrożenia zdrowia i życia osób zamieszkałych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym dwukondygnacyjnym przy ul. Młyńskiej 2 w miejscowości Świerże, gmina Dorohusk. Z ustaleń tych wynika bowiem m.in., że po podłączeniu przez skarżącego kotła centralnego ogrzewania do przewodów kominowych, na kominie w mieszkalniach nr 6 i 8, w części przez który przechodzi kanał, do którego włączono kocioł centralnego ogrzewania, wystąpiły ciemne przebarwienia. W mieszkaniu nr 6 zlokalizowanym na parterze bezpośrednio nad kotłownią ciemne przebarwienia występują szczególnie w części styku komina ze stropem. W lokalu nr 8 zlokalizowanym na pierwszym piętrze w tej części komina dostrzeżono ciemne przebarwienia wraz z zaciekami szklistej ciemnej cieczy. Na kominie na wysokości 30 cm od stropu stwierdzono rozwarstwienie cegieł oraz ubytek w spoinach. W miejscu nieszczelności komina, jak wskazano w protokole kontroli z dnia 19 grudnia 2013 r., "przeprowadzone są przewody instalacji elektrycznej oraz wyczuwalny jest ruch powietrza". Ponadto inspektorzy nadzoru budowlanego w mieszkaniu nr 8 stwierdzili "zapach spalin" (k. 12-20 oraz 33-45 akt I inst.). Z tych względów, wobec niespełnienia warunków z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.