II SA/Lu 460/07

WyrokWSA w Lublinie2007-09-21

Skład orzekający: Ewa Ibrom, Grażyna Pawlos-Janusz, Joanna Cylc-Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kwota wyegzekwowana przez komornika w danym miesiącu, nawet jeśli dotyczy zaległości z poprzedniego miesiąca, powinna być wliczana do dochodu rodziny przy ustalaniu prawa do zaliczki alimentacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kwoty wyegzekwowane przez komornika we wrześniu 2006 r., nawet jeśli częściowo dotyczyły zaległości z sierpnia 2006 r., prawidłowo zostały wliczone do dochodu rodziny skarżącej. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że jedna z kwot dotyczyła sierpnia, nie było podstaw do przyznania zaliczki w zwiększonej wysokości, ponieważ żadna z osób uprawnionych nie legitymowała się orzeczeniem o niepełnosprawności, a dochód rodziny przekraczał 50% kwoty określonej w art. 7 ust. 2 ustawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej w zwiększonej wysokości dla M. S. na dzieci A. S. i Ł. S. Organ pierwszej instancji zmienił decyzję przyznającą zaliczkę w kwocie 270,00 zł na 170,00 zł miesięcznie, po uwzględnieniu wyegzekwowanych przez komornika alimentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, argumentując, że nie zaistniały przesłanki do zwiększenia zaliczki, w tym brak orzeczeń o niepełnosprawności dzieci oraz przekroczenie progu dochodowego. Skarżąca zarzuciła błędną interpretację pojęcia dochodu rodziny oraz błędne zaliczenie wpłaty komornika do dochodu za wrzesień, zamiast za sierpień.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 września 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 ze zm.), art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. S., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie zmiany własnej decyzji z dnia [...], Nr [...], przyznającej M. S. zaliczkę alimentacyjną na okres od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r., w kwocie po 270,00 zł miesięcznie na A. S. i Ł. S., w ten sposób, że zaliczkę alimentacyjną przyznano dla A. S. i Ł. S. na okres od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r. w kwocie po 170,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wyjaśniło, że w dniu [...] grudnia 2006 r. do organu pierwszej instancji wpłynęło zaświadczenie Komornika Sądowego Rewiru II przy Sądzie Rejonowym z dnia [...] grudnia 2006 r. o bezskuteczności prowadzonego na wniosek wierzyciela postępowania egzekucyjnego i wysokości wyegzekwowanego świadczenia alimentacyjnego za miesiące wrzesień, październik, listopad 2006 r., z którego wynikało, iż w miesiącu wrześniu komornik wyegzekwował kwotę zaległych alimentów na rzecz A. S. i Ł. S.: we wrześniu – 777,63 zł, w październiku – 451,04 zł, a w listopadzie – 365,31 zł. Wysokość kwoty wyegzekwowanych alimentów w miesiącu wrześniu 2006 r. komornik wyjaśnił tym, że kwota 400,45 zł została zaksięgowana w kancelarii komornika dnia [...] września 2006 r., a wierzycielka otrzymała ją dnia 7 września 2006 r., zaś kwota 377,18 zł zaksięgowana została dnia [...] września 2006 r., a wierzycielka otrzymała ją dnia 5 października 2006 r. i dlatego komornik w powyższym zaświadczeniu w miesiącu wrześniu 2006 r. wpisał kwotę 777,63 zł. Organ pierwszej instancji uznając, że kwota 377,18 zł była świadczeniem wyegzekwowanym za miesiąc wrzesień, przy ponownym ustalaniu dochodu rodziny jako kwotę świadczeń alimentacyjnych wyegzekwowanych za miesiąc wrzesień przyjął kwotę 777,63 zł. Po dokonaniu weryfikacji dochodu rodziny M. S. organ ten ustalił miesięczny dochód rodziny w wysokości 1.099,91 zł, natomiast dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie 366,63 zł. Dlatego też, na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 18 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej organ zmienił poprzednią decyzję i przyznał zaliczkę alimentacyjną dla A. S. i Ł. S. na okres od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r. w kwocie po 170,00 zł miesięcznie. Od tej decyzji odwołanie wniosła M. S., podnosząc, że kwota 400,45 zł zaksięgowana [...] września 2006 r. przez kancelarię komorniczą jest świadczeniem za miesiąc sierpień. Komornik dokonuje bowiem zajęcia na wypłacie dłużnika ostatniego dnia za przepracowany miesiąc. Pieniądze zaś wpływają na rachunek bankowy odwołującej z kilkudniowym opóźnieniem. Dlatego też, jej zdaniem, kwota 400,45 zł jest świadczeniem za miesiąc sierpień 2006 r. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podkreślił, iż w rozpatrywanej sprawie od początku nie zaistniał stan faktyczny, uregulowany w treści art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. W rodzinie odwołującej są bowiem dwie osoby uprawnione do zaliczki, lecz żadna z nich nie legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Organ drugiej instancji zauważył także, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej posługuje się pojęciem "dochód rodziny", natomiast w art. 7 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej mowa jest o dochodzie rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie. Skoro ustawa wyraźnie różnicuje obydwa pojęcia, to, zdaniem Kolegium, w tym wypadku należało zastosować definicję ustawową pojęcia "dochód rodziny", określoną w art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w związku z art. 18 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Organ odwoławczy stwierdził, że ustalony przez organ dochód rodziny wyniósł początkowo 759,80 zł, natomiast po weryfikacji wyniósł 1,099,91 zł, zatem w obu przypadkach przekraczał on 50% kwoty określonej w art. 7 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (291,50 zł). Tak więc zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, odwołującej od początku nie przysługiwała zaliczka w zwiększonej wysokości, przysługiwała natomiast i przysługuje nadal zaliczka w wysokości po 170,00 zł na każdą osobę uprawnioną, ponieważ w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Skargę do sądu administracyjnego wniosła M. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy, ewentualnie uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, poprzez jego błędną interpretację, polegającą na uznaniu, że dochód rodziny, o którym mowa w tym przepisie oznacza dochód całej rodziny, podczas gdy pojęcie to należy interpretować zgodnie z art. 7 ust. 2 tej ustawy, tj. jako dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie. Zdaniem strony skarżącej organy administracji obu instancji popełniły błąd w istotnych ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji, polegający na uznaniu, że wpłata kwoty podstawę 400,45 zł zaksięgowanej na rachunku komornika w dniu [...] września 2006 r., a otrzymanej przez nią w dniu 7 września 2006 r., była wpłatą z tytułu alimentów za miesiąc wrzesień 2006 r., podczas gdy wpłata ta dotyczyła zaległych alimentów za miesiąc sierpień 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zasady przyznawania zaliczek alimentacyjnych dla osób samotnie wychowujących dzieci, uprawnionych do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna określa ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 ze zm.; dalej: "ustawa"). Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, zaliczka alimentacyjna przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki – 170,00 zł dla osoby uprawnionej albo 250,00 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W przypadku gdy dochód rodziny nie przekracza 50 % kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 (to jest 583,00 zł), kwotę zaliczki, o której mowa w ust. 1, zwiększa się do w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki – 300,00 zł dla osoby uprawnionej albo 380,00 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 8 ust. 2 pkt 1). Na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), której przepisy – zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy – stosuje się odpowiednio w sprawach nieuregulowanych w ustawie – uznaje się, że dochodem rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, zaś uzyskaniem dochodu jest uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem całości lub części zasądzonych świadczeń alimentacyjnych (art. 3 pkt 2 i pkt 24 lit. "e"). W świetle powołanych przepisów, prawidłowa była, zdaniem Sądu, ocena organów administracyjnych obu instancji, co do wysokości dochodu rodziny skarżącej. Skoro Komornik Sądowy Rewiru II przy Sądzie Rejonowym, jak wynika z zaświadczenia z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz z pisma z dnia [...] grudnia 2006 r., wyegzekwował w miesiącu wrześniu 2006 r. kwotę 400,45 zł oraz kwotę 377,18 zł tytułem zaległych alimentów na A. S. i Ł. S., to prawidłowo organy przyjęły, że kwoty te powinny być wliczone do dochodu rodziny skarżącej jako dochód uzyskany. Jednakże nawet gdyby przyjąć argumenty podnoszone przez skarżącą, i uznać, że wpłata kwoty podstawę 400,45 zł zaksięgowanej na rachunku komornika w dniu [...] września 2006 r., a otrzymanej przez nią w dniu 7 września 2006 r., była wpłatą z tytułu alimentów za miesiąc sierpień 2006 r., to , w ocenie Sądu, nie było podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie powołanego przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy i przyznania zaliczki w zwiększonej wysokości. Jak słusznie podnosi bowiem organ drugiej instancji, żadna z osób uprawnionych w rodzinie skarżącej do zaliczki nie legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności ani orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, zaś dochód rodziny ustalony przez organ pierwszej instancji zarówno początkowo, jak i po weryfikacji przekroczył 50% kwoty określonej w art. 7 ust. 2 ustawy (291,50 zł) i wynosił odpowiednio 759,80 zł, a następnie 1.099,91 zł. Zasadnie zatem organ drugiej instancji uznał, że M. S. od początku przysługiwała i przysługuje nadal zaliczka alimentacyjna w wysokości po 170,00 zł na każdą osobę uprawnioną na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. W tej sytuacji nie można zarzucić organowi naruszenia obowiązujących przepisów, dlatego na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło