II SA/Lu 469/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. M. i M. M. w dniu 1 czerwca 2011 r. złożyli do Sądu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż jej wykonanie wywołałoby niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy). Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], nakazał M.M. rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 6,00 na 5,40 m położonego na działce nr ewid. 493, w miejscowości [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, bowiem wykonanie obowiązków nałożonych na skarżącego decyzją organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, ze swej istoty może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.