II SA/Lu 469/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur, Protokolant Referent Justyna Kłosowska-Pietrynko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2022 r. sprawy ze skargi W. P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 27 maja 2022 r. nr IF-VII.7840.7.33.2021/2022.AG w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę. Postanowieniem z 27 maja 2022 r., znak: IF-VII.7840.7.33.2021/2022.AG, wydanym na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia B. R. W. S.A. z siedzibą w B. Wojewoda Lubelski uchylił postanowienie Prezydenta Miasta Zamość nr 13/2022 z 9 marca 2022 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Zamość nr 278/2020 z dnia 11 grudnia 2020 r. o pozwoleniu na budowę zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi oraz z urządzeniem terenu na działce nr [...] przy ul. [...] w Z. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 23 września 2021 r. B. R. W. S..A.. złożyła do organu I instancji wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją Prezydenta Miasta Zamość z dnia 11 grudnia 2020 r. Organ I instancji, powołując się na art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i art. 150 § 1 k.p.a., postanowieniem z dnia 26 października 2021 r. odmówił wznowienia postępowania. Wojewoda Lubelski postanowieniem z 13 grudnia 2021 r., znak: IF- VII.7840.7.33.202LAG uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Prezydent Miasta Zamość postanowieniem nr 13/2022 z 9 marca 2022 r. ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Zamość nr 278/2020 z 11 grudnia 2020 r. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że analiza dotychczasowych oraz nowo zebranych dokumentów wykazała, że [...] miała wiedzę o przedmiotowej inwestycji znacznie wcześniej niż 26 sierpnia 2021 r., o czym świadczą następujące okoliczności: 1) zamieszczone 12 marca 2020 r. w Biuletynie Informacji Publicznej tego organu ogłoszenie dotyczące wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz inwestycji towarzyszącej przy ul Fabrycznej w Z.; 2) podjęta w dniu 25 maja 2020 r. uchwała Rady Miasta Zamość nr XX/340/2020 w sprawie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz inwestycji towarzyszącej przy ul. [...] w Z.; 3) decyzja Prezydenta Miasta Z. nr [...] dotycząca budowy sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej wraz z przyłączami do zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych przy ul. [...] w Z. na działkach nr [...], [...], [...], [...], 1 [...]; 4) umieszczona w lipcu 2021 r. tablica informacyjna dotycząca przedmiotowej inwestycji wraz z niezbędnymi danymi; 5) rozpoczęte w lipcu 2021 r. roboty budowlane polegające na wykopaniu i wylewaniu ław fundamentowych, których forma i rozmiary jednoznacznie świadczyły o realizacji dużego obiektu budowlanego. Prezydent Miasta Zamość uznał tym samym, że nie można przyjąć, że wnioskodawca wiedzę o przedmiotowej decyzji powziął z maila otrzymanego w dniu 26 sierpnia 2021 r. Organ I instancji stwierdził końcowo, że nie istnieją przesłanki do wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Po rozpatrzeniu zażalenia B. R. W. S..A.. organ odwoławczy wydał powołane na wstępie postanowienie kasatoryjne. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, że zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest okolicznością faktyczną, która powinna być w sposób obiektywny ustalona w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Choć to na stronie żądającej wznowienia postępowania spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedziała się o wydaniu decyzji w sposób, który pozwoli na ustalenie, że jej podanie wpłynęło przed upływem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności, to fakt ten nie zwalania organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a następnie weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy. Organ administracji może przyjąć oświadczenie złożone w tym względzie przez stronę, poparte w razie potrzeby i możliwości innymi dowodami. Zachowanie powyższego terminu musi być zatem udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Wojewoda podkreślił, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie biegnie od momentu powzięcia kompletnej wiedzy o trybie, możliwości jego złożenia czy wszystkich informacjach o sprawie, lecz od dowiedzenia się o decyzji, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania, przy czym wiedza ta musi być na tyle konkretna, aby pozwalała przyjąć, że dany podmiot został pozbawiony możliwości działania. Zwrot ten należy zatem interpretować w ten sposób, że chodzi w nim o uzyskanie informacji pozwalających co najmniej na identyfikację rozstrzygnięcia administracyjnego, którego strona nie otrzymała. Jest to zatem zdarzenie faktyczne wywołujące skutek w postaci rzeczywistego powzięcia wiadomości przez stronę umożliwiających identyfikację decyzji. Chodzi więc o takie dane, jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne zapoznanie się z jej pełną treścią, czy też z aktami sprawy bądź załącznikami do decyzji. Weryfikacja twierdzenia strony o dochowaniu terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania, sprowadzająca się do analizy dokumentów, stanowi konieczną ocenę przesłanki zachowania terminu. Ustalenie przekroczenia terminu prowadzi bowiem do odmowy wznowienia postępowania. Wojewoda wyjaśnił następnie, że B. R. W. S..A.. w złożonym wniosku o wznowienie postępowania wskazała, że wiedzę o wydanej decyzji w sprawie pozyskała 26 sierpnia 2021 r., gdy otrzymała od przedstawiciela W. P. sp. z o.o. e-mail z informacją o realizacji inwestycji polegającej na budowie trzech budynków wielorodzinnych przy ul. [...] w Z.. Wnioskodawca podał również, że wcześniej nie był informowany o wydaniu w przedmiotowej sprawie decyzji administracyjnej i nie posiadał takiej wiedzy. W piśmie z 1 lutego 2022 r., oznaczonym w nagłówku jako: "Pismo uczestnika postępowania z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie odmowy wznowienia postępowania", dołączonym do akt przedmiotowego postępowania, W. P. sp. z o.o. z kolei wskazała, że mail datowany na 26 sierpnia 2021 r. jest kontynuacją trwającej od marca 2020 r. korespondencji między W. P. sp. z o.o. a B. R. W. S..A.. i w konsekwencji nie stanowił nowej informacji dla B. R. W. S..A.. W ocenie Wojewody z treści e-maila z 26 sierpnia 2021 r. wnioskodawca dowiedział się nie o wydaniu decyzji, a o realizacji inwestycji. Dlatego pismem z dnia 21 kwietnia 2022 r. zwrócił się do W. P. sp. z o.o. z wnioskiem o udostępnienie na potrzeby postępowania kopii korespondencji między stronami. Pismo tutejszego organu pozostało bez odpowiedzi. Zdaniem organu odwoławczego w okolicznościach rozpoznawanej sprawy i wobec braku dowodów przeciwnych należy uznać, że B. R. W. S.A. zachowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Między dniem 26 sierpnia 2021 r. a dniem 23 września 2021 r. nie upłynął miesiąc, a więc wymagania określone w art. 148 § 2 k.p.a. zostały spełnione. W skardze na powyższe postanowienie (błędnie oznaczonej mianem sprzeciwu) W. P. Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego: 1) art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. poprzez uznanie, że spółka pod firmą B. R. W. S..A.. z siedzibą B. wniosła skargę o wznowienie postępowania z zachowaniem terminu do jej złożenia; 2) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. i art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) poprzez uznanie, że B. R. W. S.A. z siedzibą B. ma status strony, stąd ma prawo przywołać zarzut braku udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę; 3) naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., który został powołany w treści zaskarżonego postanowienia Wojewody jako podstawa prawna wydanego orzeczenia, gdy tymczasem regulacja ta samodzielnie nie stanowi podstawy rozstrzygnięcia w sprawie; 4) naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 11 k.p.a. poprzez odstąpienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia od odniesienia się do ustaleń poczynionych przez organ I instancji w zakresie stanu realizacji inwestycji budowanej prowadzonej przez skarżącą spółkę zgodnie z wpisami do dziennika budowy, protokołami z narad koordynacyjnych, dokumentacją zdjęciową oraz zgodnie z wykazaniem doręczenia do B. R. W. S..A. z siedzibą w B. decyzji o zezwoleniu na budowę sieci przyłączeniowych do budynków przy ul. [...] w Z., jako okoliczności, które dały wiedzę B. " S.A. o prowadzonym procesie budowlanym oraz jego podstawie, jaką jest decyzja oznaczona na tablicy informacyjnej budowy; 5) naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez niezastosowanie zasady pogłębiania zaufania obywateli poprzez wydanie postanowienia bez pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz odniesienia się do okoliczności podniesionych w pismach z dnia 5.10.2021 r. i z dnia 1.02.2022 r. oraz należytej oceny znaczenia wiadomości mailowej z dnia 23.09.2021 r., z której otrzymaniem B. R. W. S.A. z siedzibą w B. łączy fakt pozyskania wiedzy o okolicznościach dotyczących wznowienia postępowania; 6) naruszenie art. 103 § 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i odstąpienie od wyjaśnienia powodów, dla których organ II instancji nie wziął pod uwagę twierdzeń i argumentacji podniesionych w pismach z dnia 5.10.2021 r. i z dnia 1.02.2022 r.; Jednocześnie skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z pism z dnia 5.10.2021 r. i z dnia 1.02.2022 r. wraz z załącznikami na okoliczność wiedzy "B. R. W." S.A. z siedzibą B. o prowadzeniu prac budowlanych w oparciu o "pozwolenie nr [...]", również z tytułu oznaczenia inwestycji budowlanej tablicą informacyjną, na jakiej umieszczono dane identyfikujące decyzję pozwolenie na budowę, a także rozmiaru prowadzenia tych prac i możliwości naocznego stwierdzenia faktu ich wykonywania, jak i na okoliczność daty rozpoczęcia prac budowlanych i postępu tych prac do 23.08.2021 r. Mając na względzie wskazane zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Przedmiotem sporu jest kwestia zachowania przez B. R. W. S.A. terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Zamość nr 278/2020 z 11 grudnia 2020 r. o udzieleniu skarżącej W. P. Sp. z o.o. (dalej: W.) pozwolenia na budowę zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi oraz z urządzeniem terenu na działce nr [...] przy ul. [...] w Z.. Zachowanie terminu do złożenia takiego wniosku przez podmiot, który twierdzi, że ma przymiot strony postępowania i bez własnej winy nie brał w tym postępowaniu udziału, jest oceniane na podstawie art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Podstawowym obowiązkiem organu, do którego wpływa podanie o wznowienie postępowania w warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jest zatem ustalenie, w jakiej dacie strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem skarżącej, wnioskująca o wznowienie postępowania spółka B. R. W. dowiedziała się o decyzji o pozwoleniu na budowę już w marcu 2020 r., ponieważ wówczas rozpoczęła się korespondencja mailowa pomiędzy przedstawicielem inwestora a spółką B. R. W.. Z kolei wnioskująca spółka twierdzi, że wiadomość o przedmiotowej decyzji powzięła dopiero na podstawie wiadomości mailowej z dnia 26 sierpnia 2021 r. Wyjaśnienie tej kwestii ma kluczowe znaczenie dla legalności zaskarżonego postanowienia. Skoro bowiem podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją zostało złożone w dniu 23 września 2021 r. przez podmiot, który twierdzi, że został pozbawiony prawa do występowania w tym postępowaniu w charakterze strony, ocena zachowania miesięcznego terminu na złożenie podania wymaga ustalenia daty, w której strona dowiedziała się o decyzji. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Przy czym chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 9 września 2011 r., II OSK 2407/10; 19 sierpnia 2010 r., II OSK 1296/09; 6 maja 2009 r.). Przez dowiedzenie się o decyzji należy zatem rozumieć uzyskanie informacji o tym, jakiej sprawy dotyczyła decyzja i czy była to decyzja pozytywna bądź negatywna, czy też w inny sposób kończąca postępowanie. Innymi słowy, strona "dowiaduje się o decyzji", jeśli poweźmie informację o przedmiocie sprawy, a także o jej rozstrzygnięciu w taki sposób, że jest w stanie ocenić zasadność wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. W pierwszej kolejności należy ocenić zasadność najdalej idącego zarzutu naruszenia przez Wojewodę art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. i art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne uznanie, że [...].A. ma status strony postępowania zakończonego decyzją z 11 grudnia 2020 r., stąd ma prawo przywołać zarzut braku udziału w postępowaniu o wydanie tej decyzji. Sąd uznaje ten zarzut za całkowicie chybiony z następujących względów. Postępowanie w przedmiocie wznowienia składa się z kilku etapów. W pierwszym z nich, jeśli toczy się ono na wniosek, organ ustala, czy wnioskujący o wznowienie wskazał ustawową podstawę wznowienia i czy zachował termin do złożenia wniosku. W przypadku zachowania obu tych warunków organ wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie wznowienia stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W "postępowaniu co do przyczyn wznowienia" należy ustalić, czy wskazana przez stronę podstawa rzeczywiście istnieje (w rozpoznawanej sprawie: czy faktycznie skarżącą pozbawiono statusu strony w postępowaniu zakończonym pozwoleniem na budowę). W tej fazie organ nie przystępuje jeszcze do wyjaśniania i rozstrzygania sprawy, ale koncentruje się wyłącznie na ocenie wystąpienia podstawy wznowienia. Efektem tych ustaleń może być rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. (o odmowie uchylenia kontrolowanej decyzji), jeśli podstawa wznowienia w rzeczywistości nie wystąpiła. W przypadku ustalenia, że podstawa wznowienia wystąpiła, "otwiera się" kolejny etap postępowania wznowieniowego, który kończy się rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. (o uchyleniu kontrolowanej decyzji i wydaniu nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy), ewentualnie na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. (stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których organ nie uchylił kontrolowanej decyzji). W wypadku przesłanki wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., weryfikacja przymiotu strony może się odbywać dopiero w trakcie wznowionego postępowania. We wstępnej fazie postępowania nie bada się przesłanek wznowieniowych. Ustalenia w zakresie interesu prawnego wnioskodawcy i badanie jego legitymacji procesowej mogą być dokonywane dopiero we wznowionym postępowaniu, po jego formalnym wszczęciu postanowieniem, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a. Za przyjęciem tego stanowiska przemawia fakt, że kwestia posiadania przymiotu strony w postępowaniu przez podmiot wnoszący o wznowienie postępowania dotyka istoty sprawy, co powoduje, że powinna być zbadana w toku postępowania z udziałem wszystkich stron, a nie na etapie wstępnej weryfikacji wniosku. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w rezultacie wstępnej weryfikacji wniosku, stąd przedwczesne byłoby badanie, czy wnioskująca spółka posiada przymiot strony postępowania, którego wznowienia się domaga. W ocenie skarżącej spółki, o uchybieniu przez wnioskodawczynię terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę świadczą następujące okoliczności: treść korespondencji pomiędzy skarżącą a wnioskodawczynią rozpoczętej w marcu 2020 r., fakt umieszczenia w miejscu prowadzenia inwestycji tablicy informacyjnej, na której umieszczono dane identyfikujące decyzję o pozwoleniu na budowę, a także zakres prowadzenia inwestycji i możliwość naocznego stwierdzenia faktu rozpoczęcia robót budowlanych i ich postępu. Również i w tym względzie stanowisko skarżącej jest błędne. Po pierwsze, z pism z 5 października 2021 r. oraz z 1 lutego 2022 r., które są zamieszczone w aktach sprawy i które były, wbrew stanowisku skarżącej, analizowane przez organ drugiej instancji, wynika, że "mail z daty 26.08.2021 r. jest kontynuacją trwającej już od marca 2022 r. korespondencji w temacie podjętym ze strony W. P. Sp. z o.o. przez A. M." (k. 67 i k. 15). W związku z tym, że w aktach organu pierwszej instancji nie było żadnego dowodu korespondencji mailowej prowadzonej od marca 2020 r. "w temacie podjętym ze strony W. P. Sp. z o.o. przez A. M.", organ drugiej instancji pismem z 21 kwietnia 2022 r. zwrócił się do skarżącej o udostępnienie kopii tej korespondencji (k. 9). Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie, stąd nie sposób przyjąć, by ta korespondencja była rzeczywiście prowadzona. W obu wskazanych wyżej pismach skarżąca upatruje powzięcia przez B. R. W. S.A. wiedzy o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę z faktu rozpoczęcia objętych tą decyzją robót budowlanych, w tym: prowadzonych od 8 lipca 2021 r. prac przygotowawczych w postaci ustawienia baraków i pomieszczeń sanitarnych stanowiących zaplecze budowy, wykonanych przed 20 sierpnia 2021 r. wykopów szerokoprzestrzennych wymagających użycia ciężkiego sprzętu budowlanego, czy zbrojenia ław fundamentowych, tj. robót wymagających stałej obecności kilku osób na placu budowy. W ocenie skarżącej, trudno przyjąć, by "bezpośredni sąsiad taki stan aktywności mógł przeoczyć". Stanowisko to jest jednak o tyle błędne, że nawet świadomość wnioskodawcy, że budowa jest prowadzona, nie może być uznana za równoznaczną z dowiedzeniem się o konkretnej decyzji, dacie jej wydania oraz jej rozstrzygnięciu (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z 24 maja 2022 r., II SA/Kr 12/22). Analogicznie rzecz się ma z faktem umieszczenia w miejscu prowadzenia inwestycji tablicy informacyjnej (k. 21). Zarówno bowiem rozpoczęcie robót budowlanych, jak i wywieszenie przez inwestora tablicy informacyjnej tylko wtedy świadczy o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy strona nie kwestionuje okoliczności zapoznania się z informacjami zawartymi na tej tablicy (wyrok NSA z 9 stycznia 2020 r., II OSK 2976/19, LEX nr 2825815). Innymi słowy, powiązanie umieszczenia tablicy informacyjnej z treścią art. 148 § 2 k.p.a. jest takie, że do strony musi dotrzeć wiadomość o wydaniu decyzji i udzielonym w niej pozwoleniu (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 16 maja 2019 r., IV SA/Po 251/19, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. nr 108, poz. 953) nie ma podstaw do domniemania, że dzień wywieszenia tablicy informacyjnej jest dniem dowiedzenia się o decyzji, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie nie wykazano, aby wnioskodawczyni zapoznała się z treścią tablicy informującej m.in. o wydaniu decyzji. Tym samym nie jest możliwe przyjęcie za skarżącą, że wnioskodawczyni dowiedziała się o wydaniu decyzji z treści tablicy informacyjnej. Jedyną zamieszczoną w aktach sprawy korespondencją pomiędzy skarżącą a wnioskodawczynią jest mail datowany na 26 sierpnia 2022 r., w którym skarżąca informuje o realizacji inwestycji w postaci trzech budynków wielorodzinnych na ul. [...], na terenie bezpośrednio graniczącym z działką wnioskodawczyni (k. 109). W istocie z treści tej wiadomości wnioskodawczyni również nie dowiedziała się wprost o dacie i treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę z 11 grudnia 2020 r., ale o realizacji objętej nią inwestycji. Organ drugiej instancji, dostrzegając tę okoliczność, zwrócił się do W. P. Sp. z o.o. z wnioskiem o udostępnienie na potrzeby postępowania kopii korespondencji między stronami, jednak skarżąca na to wezwanie nie odpowiedziała. Wbrew twierdzeniu skarżącej, o braku zachowania przez wnioskodawczynię terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie świadczy także okoliczność doręczenia B. R. W. S..A.. z siedzibą w B. decyzji z 26 marca 2021 r. o zezwoleniu na budowę sieci przyłączeniowych do budynków przy ul. [...] w Z.. W ocenie skarżącej, przesądza to o powzięciu przez B. R. W. S..A.. wiedzy o prowadzonym procesie budowlanym, z czym nie można się zgodzić. Ponownie należy zaznaczyć, że zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania ocenia się według daty powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji, nie zaś według daty otrzymania informacji o "prowadzonym procesie budowlanym". Skoro wnioskodawczyni domaga się wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Z. nr [...] z dnia 11 grudnia 2020 r. o pozwoleniu na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych, to powzięcie przez nią wiadomości o innej decyzji, nawet związanej z tą konkretną inwestycją, nie ma żadnego znaczenia dla oceny zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Wobec powyższego Wojewoda słusznie przyjął, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że najbardziej prawdopodobnym terminem powzięcia przez spółkę B. R. W. wiedzy o decyzji z 11 grudnia 2020 r., jest 26 sierpnia 2022 r. Nie ma bowiem w aktach sprawy żadnego innego dowodu, z którego mogłaby wynikać inna (wcześniejsza) data "dowiedzenia się" przez spółkę o spornej decyzji. Ponownie należy podkreślić, że w świetle art. 148 § 2 k.p.a., dla sprawy kluczowe są ustalenia dotyczące daty dowiedzenia się o decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, a nie sam fakt przygotowywania, czy prowadzenia robót budowlanych objętych tą decyzją. Skoro wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu I instancji 23 września 2022 r., zaś strona dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę najwcześniej 26 sierpnia 2022 r., to miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania określony w art. 148 § 2 k.p.a. został zachowany. Wprawdzie wskazana w sentencji zaskarżonego postanowienia podstawa prawna jest niepełna, ponieważ organ pominął w niej art. 148 § 2 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a., jednak uchybienie to nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że pierwszy z powołanych przepisów został powołany i zinterpretowany w uzasadnieniu postanowienia, zaś art. 144 k.p.a. odsyła jedynie w sprawach nieuregulowanych przepisami dotyczącymi zażaleń na postanowienia do przepisów regulujących kwestie odwołań od decyzji, a zatem również do art. 138 § 2 k.p.a., prawidłowo zastosowanego przez organ odwoławczy. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.). a