II SA/Lu 47/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski -sprawozdawca, Protokolant Referent Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi S.G. i B.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia S.G. i B.M. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] r. w sprawie zawieszenia postępowania o podział nieruchomości rolnych położonych w obrębie wsi P. o numerach [...] i [...] do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie dłużej jednak niż na okres 12 miesięcy. Omawiane nieruchomości miałby zostać podzielone pod działki budowlane. W uzasadnieniu swojego stanowiska Kolegium wyjaśniło, iż stosownie do art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w sytuacji, gdy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a gmina ogłosiła o przystąpieniu do jego sporządzenia przed dniem złożenia wniosku o podział nieruchomości, postępowanie w sprawie podziału zawiesza się do czasu uchwalenia tego planu, jednak nie dłużej niż na okres 12 miesięcy. Jeśli w tym czasie plan nie zastanie uchwalony zasady podziału nieruchomości ustala się w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy ustalił, iż Rada Gminy uchwałę Nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęła w dniu [...] r., wniosek o podział nieruchomości został natomiast złożony w dniu 17 listopada 2003 r. Zawieszenie postępowania w sprawie podziału jest zatem uzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.G. i B.M. podnosili, iż powoływanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r. jest błędne. W ich ocenie uchwala ta jest nieobowiązująca. Podjęta bowiem została pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i straciła moc wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jej art. 85 ust.2 stanowi, iż do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie to nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Ponieważ Gmina nie ogłosiła o wyłożeniu planu zdaniem skarżących stosuje się przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decydujące znaczenie ma zatem w ich przekonaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy do którego opracowania gmina przystąpiła Uchwałą z dnia [...] r. Natomiast uchwała z 2001 r. nie może mieć mocy prawnej, gdyż zmieniona została podstawa wykonania planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podkreślili przy tym, iż nie wiadomo kiedy plan zagospodarowania miejscowości P. zostanie uchwalony. Skoro ustawodawca przewidując możliwość zawieszenia postępowania tylko do końcowej procedury uchwalenia planu to jest po zakończeniu etapu uzgodnień i podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu chciał stworzyć warunki do szybszego zakończenia prac nad uchwaleniem planu to nie można nadużywać zasady zawieszenia postępowania na każdym etapie uchwalenia planu. Skarżący zwrócili uwagę, iż stosownie do art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawieszenie postępowania mogło nastąpić na okres 12 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W dniu wydania decyzji przez Kolegium okres powyższy już upłynął. Fakt ten powinien zostać uwzględniony w toku postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Dodatkowo podano, iż grunt rolny jakim są działki 1068 oraz 1069 dla zmiany jego przeznaczenia na działki budowlane wymaga uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zawieszenie postępowania w sprawie podziału nieruchomości objętej zaskarżonym postanowieniem znajduje podstawę w art. 94 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W polemice ze stanowiskiem Kolegium skarżący zaznaczyli, iż w sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy odrębne takie jak ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Wymienione w jej art. 7 warunki ochrony gruntów rolnych nie są spełnione wobec skarżących, skoro ogólna powierzchnia gruntów rolnych nie przekracza 1 ha i są one pochodzenia mineralnego, a nie organicznego. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest pozbawiona podstaw. Jej treść oraz polemika zawarta w piśmie z dnia 11 lutego 2005 r. będącym reakcją na odpowiedź na skargę organu odwoławczego wskazują, iż skarżący swoje zarzuty opierają na wadliwej w ich ocenie interpretacji przez organy administracji przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zmianami). Logiczną konsekwencją tego założenia jest wskazywanie na naruszenie przepisów odnoszących się do postępowania planistycznego, a także normujących postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Tak sformułowanych zarzutów skargi nie sposób podzielić. Stosownie do art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zmianami) w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina ogłosiła o przystąpieniu do jego sporządzenia przed złożeniem wniosku o podział nieruchomości, postępowanie w sprawie podziału zawiesza się do czasu uchwalenia tego planu jednak nie dłużej niż na okres 12 miesięcy. Jeżeli w okresie zawieszenia postępowania plan miejscowy nie zostanie uchwalony, stosuje się zasady określone w ust. 1. Przepis ten stanowi jednoznacznie, że zawieszenie postępowania o podział nieruchomości w sytuacji braku planu miejscowego uzależnione jest wyłącznie od przesłanki ogłoszenia przez gminę przystąpienia do jego sporządzenia. Okres zawieszenia postępowania uzależniony jest natomiast od tego, czy nieruchomość objęta postępowaniem podziałowym położona jest na obszarze nie objętym obowiązkiem sporządzenia planu (art. 94 ust. 2), czy też istnieje wymóg jego sporządzenia (art. 94 ust. 3). Dla oceny zasadności zawieszenia postępowania nie ma znaczenia, że Gmina przystąpiła do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Omawiany przepis art. 94 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest oczywistym wyrazem priorytetu jaki nadaje się planowi zagospodarowania przestrzennego stanowiącego podstawowe narzędzie regulacji zagospodarowania przestrzennego. Zawiera on przepisy powszechnie obowiązujące w zakresie przeznaczenia terenu, zagospodarowania i warunków zabudowy, będące bezpośrednią podstawą do wydawania decyzji budowlanych oraz wywłaszczania gruntów na cele publiczne. Tylko miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Waloru takiego nie posiada studium, którego ustalenia są wprawdzie wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych, lecz ono samo nie jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Konieczność zachowania kolejności etapów planistycznych nie ma wpływu na ocenę zasadności zawieszenia postępowania w sprawie podziału nieruchomości, jeśli w istocie doszło do ogłoszenia przez Gminę przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego. Takiej zależności nie przewiduje również omawiany art. 94 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nieporozumieniem jest odwołanie się skarżących do przepisów regulujących warunki zabudowy. Ich przedmiotem jest bowiem kwestia podziału nieruchomości, a nie ustalenie warunków zabudowy dla działek powstałych w wyniku podziału. Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi także z tego powodu, jakoby od dnia złożenia wniosku o podział nieruchomości do dnia zawieszenia postępowania upłynął już 12 miesięczny okres o jakim mowa w art. 94 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zważyć należy przede wszystkim, iż skarżący w dniu 19 września 2003 r. złożyli wniosek o wydanie opinii o podziale wzmiankowanych dziale, natomiast w piśmie z dnia 17 listopada 2003 r. domagali się wydania decyzji o ich podziale. W oparciu o ten wniosek było prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia zasad podziału nieruchomości w decyzji o warunkach zabudowy .Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla podziału działek nr [...] i [...] i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania. Zawieszenie postępowania o podział nieruchomości w obecnym jego stanie nie stanowi zatem naruszenia art. 94 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podkreślić należy także to, że wniosek z dnia 27 kwietnia 2001 r. na jaki powołują się skarżący, wykluczający możliwość zawieszenia postępowania jako złożony przed datą podjęcia przez radę gminy uchwały z dnia [...] r., dotyczył nie podziału nieruchomości, ale zmiany ich przeznaczenia na cele budowlane. Zasadnie uznano zatem, iż spełniony jest warunek złożenia wniosku o podział nieruchomości po dacie ogłoszenia Uchwały Rady Gminy o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, co nastąpiło przez publikację w Dzienniku Wschodnim z dnia 3 października 2002 r. oraz umieszczenie obwieszczenia na tablicy ogłoszeń w dniach 30 września 2002 r. - 31 października 2002 r. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) skargę należało oddalić. w.