II SA/Lu 478/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażystka Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na skutek zażalenia Z. M. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nakładające na Z. M. i A. M. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 15 czerwca 2006 r. oceny technicznej, sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego, ustalającej przyczyny zawilgocenia ścian w garażu na nieruchomości położonej w L. przy ul. H. wraz z określeniem sposobu naprawy zawilgocenia. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji ustalił, że postępowanie w sprawie niniejszej zostało wszczęte na skutek zgłoszenia przez Z. M., iż z powodu braku odpowiedniego odwodnienia na posesji przy ul. H. w L., wody opadowe i pośniegowe zalewają jego garaż i ścianę budynku przy ul. H.. Kontrola przeprowadzona przez organ pierwszej instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. w sierpniu 2005 r. wykazała, że w części podziemnej budynku przy ul. H. nie występuje zawilgocenie ścian, natomiast w części podziemnej budynku Z. M. po obu stronach wjazdu do garażu widoczne są ślady zawilgocenia ścian. W ocenie organu pierwszej instancji mogło to być spowodowane niedostatecznym odbiorem wód opadowych przez kratkę ściekową na nieruchomości nr 32, organ ten nie znalazł więc podstaw do interwencji i decyzją z dnia [...] . odmówił nakazania właścicielom nieruchomości położonej przy ul. H. . usunięcia nieprawidłowości powodujących zawilgocenie ścian w garażu na posesji przy ul. H.. Decyzja ta została uchylona przez organ drugiej instancji, który wskazał, że przyczyn zawilgocenia ścian garażu w budynku przy ul. H. może być wiele. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając wątpliwości co do stanu technicznego budynku nałożył na właścicieli budynku obowiązek dostarczenia odpowiedniej ekspertyzy stanu technicznego budynku. Rozpoznając sprawę na skutek zażalenia Z. M. organ drugiej instancji wskazał, że w razie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu organy nadzoru budowlanego mogą nałożyć na właściciela obiektu, na podstawie art. 81 c ustawy – prawo budowlane, obowiązek dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. W sprawie niniejszej, skoro Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdziwszy zawilgocenie ścian garażu ma wątpliwości co do przyczyn powstania zawilgocenia, nałożenie obowiązku dostarczenia opinii technicznej było uzasadnione. Organ drugiej instancji podkreślił, że zawilgocenie ścian przy bramie wjazdowej do garażu skarżącego może być spowodowane zarówno nagłym napłynięciem wody do garażu na skutek niedostatecznego odebrania wody przez kratkę ściekową, usytuowaną przy bramie wjazdowej do garażu, jak i brakiem dostatecznej izolacji ściany garażu w części zagłębionej poniżej posadzki piwnic budynku nr 30. Istnieją zatem uzasadnione wątpliwości co do przyczyn powstania zawilgocenia. Nałożenie obowiązku dostarczenia opinii technicznej ma na celu precyzyjną ocenę przyczyny powstania uszkodzeń oraz zakres niezbędnych robót zabezpieczających budynek przed zniszczeniem. Od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł Z. M.. Skarżący zarzuca, że postanowienie to powinno dotyczyć właścicieli posesji oznaczonej numerem 30, a nie właścicieli posesji oznaczonej numerem 32. Wskazuje, że mur oporowy oddzielający obie posesje nie posiada izolacji, a przez jego spękanie napływają wody opadowe, które powodują okresowe zawilgocenia ściany garażu skarżącego. Do skargi dołączone zostały zdjęcia muru oporowego oraz ściany garażu. W dniu 21 czerwca 2006 r. skarżący złożył dalsze dokumenty, w tym sporządzone przez siebie "Orzeczenie techniczne dotyczące zalewania wodami opadowymi posesji przy ulicy H. i okresowego zawilgocenia ściany garażowej pod nr 32". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Jest poza sporem, że w garażu znajdującym się w budynku przy ulicy H. stwierdzone zostało przez organ nadzoru budowlanego zawilgocenie ścian przy bramie wjazdowej. Rozważenia wymaga zatem, czy stwierdzenie takiego stanu rzeczy dawało organowi nadzoru budowlanego prawo nałożenia na właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem 32 obowiązku przedstawienia oceny technicznej ustalającej przyczyny zawilgocenia ścian. W myśl przepisu art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) organy nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Działania organu w tym trybie zmierzają do wyjaśnienia kwestii technicznych, których celem jest ustalenie stanu faktycznego sprawy. Przesłanką zastosowania przepisu art. 81 c jest wystąpienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu. Jak prawidłowo ustalił organ drugiej instancji sytuacja taka zachodziła w sprawie niniejszej. Nie ulega wątpliwości, że stan ścian w garażu znajdującym się w części podziemnej budynku ma wpływ na stan techniczny całego obiektu. Istotne jest zatem wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z ustaleniem rzeczywistego stanu obiektu, w tym także przyczyn występowania zawilgocenia ścian garażu. Podkreślić należy, że przepisy art. 7, 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego nakładają na organy administracji obowiązki podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz jego oceny podstawie całokształtu materiału dowodowego. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, zgodnego z rzeczywistością, jest bowiem warunkiem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. W ocenie skarżącego przyczyną zawilgocenia ścian jego garażu jest brak odwodnienia nieruchomości sąsiedniej przy ul. H. i brak właściwej izolacji muru oporowego, oddzielającego tę nieruchomość od nieruchomości skarżącego. Skarżący uważa więc, że to nie on powinien być adresatem postanowienia. Należy jednak zauważyć, że na nieruchomości przy ul. H, nie stwierdzono zawilgocenia ścian części podziemnej budynku, mogącego rodzić wątpliwości co do stanu technicznego tego budynku. W dacie dokonywania przez organ nadzoru budowlanego pierwszej kontroli, tj. w dniu 31 sierpnia 2005 r. (k. 56) stwierdzono ślady po zalaniu ścian garażu skarżącego po obu stronach od wjazdu na wysokości około 50 cm, natomiast w części podziemnej budynku na nieruchomości oznaczonej numerem 30 zawilgocenia nie stwierdzono. W czasie oględzin w dniu 18 stycznia 2006 r. (k.88) ponownie stwierdzono ślady zawilgocenia w garażu na nieruchomości po numerem 32, na wysokości około 1 m, stopniowo obniżające się i wykonano zdjęcie ściany części podziemnej budynku na nieruchomości pod numerem 30, od strony garażu skarżącego, gdzie śladów zawilgocenia nie stwierdzono. Organ nadzoru dokonał także oględzin muru oporowego oddzielającego nieruchomości nr 30 i 32. W protokole kontroli dokonanej w dniu 31 sierpnia 2005 r. odnotowano spękania muru oporowego od strony nieruchomości skarżącego oraz wykwity, co wskazywałoby na nieznaczne wypływanie wody ze szczelin. Pęknięcia muru od strony nieruchomości skarżącego widoczne są też na zdjęciach z oględzin dokonanych w dniu 18 stycznia 2006 r. Dokonane przez organ nadzoru budowlanego czynności potwierdziły występowanie śladów zawilgocenia w garażu skarżącego, nie dały jednak podstawy do ustalenia, co jest przyczyną wystąpienia zawilgocenia. Jak słusznie zauważył organ drugiej instancji przyczyn może być kilka i dopiero ocena techniczna pozwoli na jednoznaczne ustalenie stanu technicznego obiektu. Należy także zauważyć, że z dotychczasowych ustaleń nie wynika, by zawilgocenie występowało stale. W protokole z dnia 18 stycznia 2006 r. zaznaczono, iż ściana garażu w miejscu, gdzie występowało zawilgocenie jest sucha, pozostały natomiast ślady zawilgocenia. Tym bardziej więc uzasadnione jest żądanie przedstawienia oceny technicznej, co pozwoli na wyjaśnienie wątpliwości co do przyczyn zawilgocenia, a w konsekwencji co do stanu technicznego budynku. Należy również wyjaśnić, że obowiązek utrzymywania obiektu we właściwym stanie technicznym spoczywa na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego (art. 61 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy – prawo budowlane), a możliwość nałożenia obowiązku przedstawienia oceny na podstawie art. 81 c nie jest uzależniona od przyczyn wystąpienia niekorzystnych zjawisk związanych ze stanem technicznym obiektu. Dopiero ocena techniczna pozwoli na określenie przyczyny występowania zawilgocenia budynku skarżącego, a w konsekwencji na podjęcie - jeśli okaże się to konieczne - dalszych działań przez organy nadzoru budowlanego. Zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, nakładające obowiązek przedłożenia oceny technicznej na podstawie art. 81 c ustawy – prawo budowlane jest więc zgodne z prawem. Brak w tej sytuacji podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze. zm.).