II SA/Lu 480/08

Lublin, dnia 2 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [.]., Nr [..] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych. Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2008 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony córce skarżącej – M. W. w dniu 21 lipca 2008 r. Mimo upływu z dniem 28 lipca 2008 r. zakreślonego terminu, skarżąca nie wpłaciła żądanej kwoty. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Zgodnie zaś z przepisem art. 72 powołanej ustawy, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Skoro zatem córka skarżącej – jako dorosły domownik, który podjął się oddania przesyłki skarżącemu – odebrała odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 21 lipca 2008 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma (karta 9 akt), to należy przyjąć, że w tym dniu pismo to zostało skutecznie doręczone skarżącej. Skarżąca zaś, pomimo upływu zakreślonego terminu nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.