II SA/Lu 482/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Maciej Gapski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: PEA-X.7723.1.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu administracyjnym – w zakresie skargi kasacyjnej E. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 października 2024 r. sygn. akt II SA/Lu 482/24 p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić E. R. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 17 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. R. (dalej jako: skarżąca) na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: PEA-X.7723.1.2024 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Do skargi kasacyjnej dołączono potwierdzenie uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 2 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie doręczono prawidłowo pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2025 r. (potwierdzenie odbioru, k. 50 akt sądowych). Brak formalny został uzupełniony pismem z dnia 13 stycznia 2025 r., nadanym tego dnia przesyłką pocztową (koperta, k. 52 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga kasacyjna, poza wymaganiami określonymi w § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Ponadto, w myśl art. 47 § 1 w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a., strona ma obowiązek dołączenia do skargi kasacyjnej jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wniesiona w niniejszej sprawie w imieniu E. R. skarga kasacyjna od wyroku z dnia 17 października 2024 r., nie spełniała wymogu określonego w art. 176 § 2 p.p.s.a., albowiem nie zawierała ani wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, ani też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Z tego względu Sąd skierował do pełnomocnika skarżącej - w trybie art. 177a p.p.s.a. – wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (w dwóch egzemplarzach, ze względu na konieczność doręczenia jednego z nich organowi administracji wraz z odpisem skargi kasacyjnej). W wezwaniu zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo prawidłowego doręczenia powyższego wezwania pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 stycznia 2025 r., skarżąca dopiero w dniu 13 stycznia 2025 r. uzupełniła brak formalny skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie. (termin do uzupełniania braków formalnych upłynął w dniu 9 stycznia 2025 r.) W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało odrzucić, stosownie do art. 178 p.p.s.a. W związku z odrzuceniem skargi kasacyjnej należało jednocześnie zwrócić skarżącej, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.