II SA/Lu 483/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Protokolant Stażysta Magdalena Markowska, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie p o s t a n a w i a przyznać [...] D. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zł należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy ustanowił I. S. radcę prawnego z urzędu. W dalszej kolejności Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego D. K., który na tę okoliczność przedłożył stosowne pełnomocnictwo. Na rozprawie w dniu [...] r. działający z upoważnienia w/w pełnomocnika aplikant radcowski złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały ani w całości ani w części pokryte przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwanym dalej rozporządzeniem, które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a - b powołanego przepisu, 240 zł. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznano radcy prawnemu D. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł powiększoną o podatek VAT wg stawki 22 %, tj. o kwotę 52,80 zł.