II SA/Lu 486/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-09-08

Skład orzekający: Sędzia NSA Leszek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, która nie jest ostateczna, podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że przepisy stanowią inaczej.
Stan faktyczny
Skarżący I. i M. małż. P. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności tej decyzji oraz przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ dotyczyła ona decyzji organu pierwszej instancji, a skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. i M. małż. P. na decyzję Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W skardze skierowanej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 7 lipca 2009 r. skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Oznacza to, że merytoryczne rozpoznanie przez sąd skargi poprzedzać musi administracyjna kontrola instancyjna, a zatem skargą można objąć jedynie decyzje ostateczne, które zostały wydane w wyniku wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarga małż. P. jest niedopuszczalna. Kwestionuje ona bowiem decyzję Starosty, która zapadła w pierwszej instancji. Również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi może zostać wniesiony dopiero wówczas, gdy zgodnie z trybem instancyjnym, dopuszczalne jest wniesienie skargi. Zasadnym jest w tym miejscu podkreślić, iż nie ma znaczenia, przywołany przez organ w odpowiedzi na skargę, fakt odwołania się przez skarżących od tej decyzji do organu wyższej instancji oraz wydania przez Wojewodę decyzji w dniu [...]. znak: [...]. Nie ta ostatnia decyzja stała się bowiem przedmiotem skargi strony. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, z uwagi na niedopuszczalność skargi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło