II SA/Lu 487/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-09-03
Skład orzekający: Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie udostępnienia informacji publicznej jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zażalenie na bezczynność nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów PPSA, a jedynie środkiem dyscyplinującym organ pozostający w zwłoce.Stan faktyczny
E. i E. małżonkowie S. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) dotyczące wniosku o udostępnienie informacji publicznej. SKO wydało postanowienie w następstwie zażalenia skarżących na bezczynność Burmistrza Miasta. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i E. małżonków S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu na załatwienie sprawy o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
E. i E. małżonkowie S. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...], wydane wskutek zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zażalenie wniesione do samorządowego kolegium odwoławczego w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art.141-144 kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia (w niniejszej sprawie jest nim zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...].) nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a więc nie należy do aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa.
Skarga na postanowienie wydane przez organ II instancji w tym trybie jest zatem niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2006r., sygn. akt I OZ 1605/06) i nie może być merytorycznie rozpoznana.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło