II SA/Lu 488/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-09-03

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie udostępnienia informacji publicznej jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zażalenie to jest środkiem dyscyplinującym organ pozostający w zwłoce, a nie środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów PPSA, a wydane na jego podstawie postanowienie nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Stan faktyczny
R. S. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zostało wydane w wyniku zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu na załatwienie sprawy o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. R. S. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...], wydane wskutek zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zażalenie wniesione do samorządowego kolegium odwoławczego w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art.141-144 kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia (w niniejszej sprawie jest nim zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...].) nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a więc nie należy do aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa. Skarga na postanowienie wydane przez organ II instancji w tym trybie jest zatem niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2006r., sygn. akt I OZ 1605/06) i nie może być merytorycznie rozpoznana. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło