II SA/Lu 495/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasto na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [..]. Prezydent Miasta odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu handlowego w P. planowanego do realizacji przez Firmę "A". Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze , w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Firmy "A" decyzją z dnia [..] uchyliło w całości powyższą decyzję i ustaliło środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Pismem z dnia 3 lipca 2008 r. Prezydent Miasta wniósł w imieniu Gminy Miasto skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu postępowania poprzez błędną wykładnię zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ ten wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie względnie o oddalenie skargi jako niedopuszczalnej podkreślając, iż nie może organ administracji publicznej wydający orzeczenie w I instancji wnieść skargi na decyzję organu II instancji, albowiem nie posiada on legitymacji do takiego działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga Gminy Miasto podlega odrzuceniu jako wniesiona przez nieuprawniony do tego podmiot. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez podmiot do tego legitymowany. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym. Brak legitymacji jest bowiem podstawą do odrzucenia skargi. Przede wszystkim wskazać należy, iż w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego (a takim organem jest niewątpliwie Prezydent Miasta ) wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie sposób bowiem uznać, iż jednostka samorządu terytorialnego może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Skoro tak, to gmina której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Pogląd ten jest utrwalony w dotychczasowej praktyce sądów administracyjnych Idąc chronologicznie można wskazać na postanowienie z dnia 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90 (LEX n 10166) w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bez względu na przedmiot sprawy i jego związek z interesem prawnym, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy. W związku z tym ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. Pogląd, iż gmina nie jest stroną postępowania, gdy obowiązujące prawo powierza jej kompetencje do rozstrzygania w sprawie, zaprezentowany został także w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r. OPK 14/00 (LEX nr 44493). Również w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/03 (LEX nr 79089) stwierdzono, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego. Stanowisko takie zaprezentował również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 (LEX nr 171164), gdzie wprost wskazano, iż "powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie." W świetle przytoczonego stanowiska orzecznictwa, które Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w postanowieniu.