II SA/Lu 495/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. T. D. - w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak; [...] oddalające zarzuty skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym - wniósł o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący nie uzasadnił szczegółowo wniosku, tylko ogólnie podniósł, że "zarówno decyzja organu I instancji, jak i decyzja organu II instancji (...) są wydane z rażącym naruszeniem prawa, a ich wykonanie spowoduje de facto pozbawienie skarżącego środków niezbędnych do egzystencji". Skarżący jest bowiem osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji (inwalidą I grupy) i pozostaje na utrzymaniu i pod opieką swojej matki M.D., osoby starszej (75 lat), która utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości ok. 800 zł – razem osiągają dochody ok. 1500 zł, za co muszą utrzymać się i wykupić niezbędne leki. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie może być uwzględniony. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, w zw. z § 1 tego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim jednak wniosek o wstrzymanie musi dotyczyć orzeczenia nadającego się do wykonania. Tymczasem zarówno zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji, nie nadają się do wykonania, ponieważ ich przedmiotem jest oddalenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie takiego postanowienia nic by nie zmieniło ani w sytuacji faktycznej ani prawnej skarżącego - tylko bowiem uwzględnienie zarzutów przez organ egzekucyjny mogłoby mieć wpływ na dalsze postępowanie egzekucyjne, a w konsekwencji mogłoby pozwolić na uniknięcie negatywnych skutków egzekucji tj. pogorszenia się sytuacji materialnej skarżącego. Jest to jednak kwestia rozstrzygnięcia merytorycznego, które zapadnie dopiero po przeprowadzeniu rozprawy sądowej. Sąd nie może również wstrzymywać postępowania egzekucyjnego. W świetle bowiem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny bada wyłącznie to, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie rozstrzyga natomiast samodzielnie spraw administracyjnych - nie może zatem na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 110, poz.968 ze zm.) wstrzymać bądź zawiesić postępowania egzekucyjnego. Do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub niektórych czynności egzekucyjnych w razie wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego uprawniony jest natomiast organ egzekucyjny. (art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.