II SA/Lu 497/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. B. D. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. W skierowanym do sądu piśmie z dnia 27 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie z uwagi na korzystną dla niej zmianę przepisów dotyczących kryteriów przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.