II SA/Lu 499/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. . na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. L. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami poprzez zamurowanie istniejących otworów okiennych w zewnętrznej ścianie budynku od strony działek nr ewid. [...], [...] oraz [...] lub ich wypełnienie materiałem przepuszczającym światło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu upada w chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy). W ocenie Sądu, wniosek H. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, iż zamurowanie okien, czy ewentualnie zastąpienie ich materiałem przepuszczającym światło będzie stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącej. Szczególnie w sytuacji, gdy skarżąca jest osobą schorowaną i utrzymuje się z emerytury w kwocie 1100 zł, którą w znacznej części przeznacza na zakup koniecznych leków. Uiszczenie takiej kwoty przez skarżącą mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - dotyczącej doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji.