II SA/Lu 5/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. P. po rozpoznaniu odwołania T. S. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...]. Wskazaną decyzją organ I instancji – na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009r., Nr 1, poz. 7 ze zm.) - zobowiązał T. S., będącego dłużnikiem alimentacyjnym, do zwrotu kwoty 1250zł z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz syna T. S. w okresie od 1 października 2008r. do 28 lutego 2009r. w kwotach po 250 zł miesięcznie, przyznanych decyzją z dnia [...], zmienioną decyzją z dnia [...] na okres od 1 października 2008r. do 28 lutego 2009r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji wskazując, że T. S. jest dłużnikiem alimentacyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 3 powołanej ustawy, gdyż został zobowiązany do alimentów na rzecz syna na podstawie tytułu wykonawczego, którym był wyrok Sądu Rejonowego w B. P. z dnia [....], a egzekucja alimentów okazała się bezskuteczna, o czym zaświadczył Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w B. P. w zaświadczeniu z dnia 23 października 2008r., sygn. akt [...]. Z tego względu, skoro jego syn T.S. pobrał w okresie od 1 października 2008r. do 28 lutego 2009r. świadczenia alimentacyjne z funduszu alimentacyjnego w łącznej wysokości 1250zł, to wobec bezwzględnego charakteru przepisu art. 27 ust. 2 powołanej ustawy, prawidłowo T. S. zobowiązany został przez organ I instancji do zwrotu tej kwoty. W skardze do sądu administracyjnego T. S. zakwestionował rozstrzygnięcia organów administracyjnych obu instancji. W przekonaniu skarżącego został on zobowiązany do zwrotu wypłaconych z funduszu alimentacyjnego kwot z tego powodu, że jego syn przerwał naukę i nie wykorzystał należycie wypłaconych mu pieniędzy, za co, jak podkreśla- odpowiedzialna jest jego matka, a więc to ona powinna zwrócić właściwemu organowi wypłaconą synowi z funduszu kwotę. Podniósł, że na podstawie wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] jego obowiązek alimentacyjny względem syna został uchylony od dnia 25 lutego 2009r. Dodał, że jego stan zdrowia jest zły w związku z przebytymi operacjami mózgu, a toczące się postępowanie ten stan pogarsza. Wskazał, że nie ma możliwości finansowych uiszczenia wskazanej w decyzji kwoty, zwłaszcza, że wysokość jego zadłużenia alimentacyjnego wynosi 123.000zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 r. ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy. Bezspornym jest, że na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w B. P. z dnia [...] skarżący był zobowiązany do alimentów na rzecz syna T. S. w wysokości 250zł miesięcznie /k.1 akt amin./. W związku z tym, że skarżący - wbrew nałożonemu obowiązkowi - alimentów na rzecz syna nie uiszczał, a egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna /zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. P. z dnia 23 października 2008r., k.2/, Prezydent Miasta B. P. na wniosek uprawnionego do alimentów T. S. wydał w dniu [..]. decyzję o przyznaniu mu świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2008r. do 30 września 2009r. Następnie, z uwagi na to, że wnioskodawca przerwał naukę w szkole wyższej, organ skrócił okres, na który przyznano mu świadczenie do dnia zakończenia nauki tj. do 28 lutego 2009r. /k. 8 akt admin./ Bezspornym jest, że przez ten czas tj. od 1 października 2008r. do 28 lutego 2009r. (5 miesięcy) T. S. pobierał przyznane mu z funduszu alimentacyjnego świadczenie, w wysokości po 250zł miesięcznie. W tej sytuacji, w świetle powołanego przepisu art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, uzasadniona jest decyzja organu I instancji, jak i utrzymująca ja w mocy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P., nakładająca na dłużnika alimentacyjnego tj. skarżącego T. S. obowiązek zwrotu – organowi właściwemu wierzyciela – należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej tj. w kwocie 1250zł, łącznie z ustawowymi odsetkami. Podkreślić należy, że powołany w podstawie prawnej decyzji przepis ma charakter bezwzględny i nie jest uzależniony od sytuacji dochodowej, rodzinnej czy zdrowotnej dłużnika alimentacyjnego, który w każdym przypadku ma obowiązek zwrócić organowi wypłacone za niego świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Dłużnik alimentacyjny może jednak, powołując się na swoją sytuację dochodową lub rodzinną, ubiegać się o umorzenie całości lub części należności, odroczenie terminu płatności lub o rozłożenie jej na raty. (art. 30 ust. 2 i 3 ) Obowiązek wynikający z art. 27 ust. 1 powołanej ustawy, niezależny jest również od tego czy istnieją inne osoby zobowiązane do świadczeń alimentacyjnych na rzecz tej samej osoby uprawnionej. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż matka uprawnionego do alimentów T. S. nie sprawuje nad nim należycie władzy rodzicielskiej, nie ma zatem znaczenia w niniejszej sprawie. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm