II SA/Lu 50/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Specjalista Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 05 października 2004 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę Wójt Gminy decyzją z dnia [...] października 2003 r. ([...]), wydaną w wyniku wznowienia postępowania (postanowienie z dnia [...] lipca 2003 r.) stwierdził, iż jego decyzja z dnia [...] października 2002 r. ([...]) ustalająca dla J. i R.P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji budynku mieszkalnego wraz z przyłączami energetycznym i gazowym w miejscowości O. na działkach nr 399, 402 i 404 została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 kpa z tego powodu, gdyż T.S. nie brał udziału w postępowaniu mimo iż był stroną. Jednocześnie ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania identycznie, jak to miało miejsce w decyzji z dnia [...] października 2002 r., określając, iż jest ona ważna do dnia 21 października 2003 r. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2003 r. wzniósł (27 października 2003 r.) T.S., wskazując, iż decyzja ta narusza jego uprawnienia, wynikające z faktu zbudowania przez niego przyłączy, z których teraz bez zwrócenia mu poniesionych kosztów korzystać miałby inwestor. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości oraz umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż decyzja, będąca przedmiotem postępowania utraciła ważność w dniu 21 października 2003 r., co czyni postępowanie bezprzedmiotowym. T.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 stycznia 2004 r. (skierowanej do naczelnego Sądu Administracyjnego, OZ w Lublinie) zarzuca decyzji Kolegium niezgodność z prawem, wskazując na brak jego zgody na wykorzystanie wykonanych przez niego przyłączy energetycznego i gazowego, co narusza jego uprawnienia. We wniosku z dnia 5 marca 2004 r. wskazuje dodatkowo, iż nie interesuje go to, czy decyzja utraciła ważność, lecz – że naruszyła jego uprawnienia i wnosi o stwierdzenie przez Sąd tych uprawnień. W piśmie z dnia 23 września 2004 r. nie wyraża zgody na umorzenie postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie, wskazując na argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Argumenty powiązane z treścią skargi należy podzielić na dwie grupy, mimo, że skarga nie odnosi się do nich w równym stopniu i zakresie. Do pierwszej należą te, które odnoszą się do partycypacji w kosztach wykonania przez skarżącego przyłączy energetycznych i gazowych, które w przedmiotowej decyzji zostały uwzględnione w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Do drugiej natomiast należą te, które wiążą się z postępowaniem, w ramach którego wydano decyzję w trybie wznowienia postępowania, uchyloną następnie przez organ drugiej instancji wraz z umorzeniem postępowania. Argumenty skarżącego dotyczą głównie pierwszego z wyróżnionych aspektów. Zarówno w odwołaniu, jak i w skardze do Sądu akcentuje brak jego zgody na wykorzystanie wykonanych przez niego przyłączy do realizacji inwestycji, z czym wiąże naruszenie jego uprawnień. W ocenie prawnej sądu argumenty te nie mogą decydować o normatywnej kwalifikacji zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie są bezpośrednim przedmiotem administracyjnoprawnej drogi postępowania, w tym także postępowania podlegającego ocenie w wyniku wniesienia niniejszej skargi. Ocena prawna sądu administracyjnego koncentruje się na drugiej grupie argumentów. Należy wyróżnić wśród nich te, które dotyczą wznowienia postępowania, te, które dotyczą treści decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania oraz te, które dotyczą zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium, uchylającej decyzję wydaną w trybie wznowienia i umarzającą postępowanie. Postępowanie wznowieniowe w stosunku do decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2003 r. wszczęte zostało, na skutek wniosku skarżącego z dnia 21 maja 2003 r., postanowieniem wydanym z upoważnienia Wójta Gmina z dnia [...] lipca 2003 r. ([...]) na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Okoliczność nie brania udziału przez T.S. w postępowaniu, zakończonym wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla J. i R. P. nie budziła wątpliwości organu. Organ przyznał, iż skarżący posiada status strony, że nie brał udziału w postępowaniu bez własnej winy, chociaż samą decyzję ustalającą warunki, jak to wynika z akt administracyjnych, skarżący otrzymał. W wyniku przeprowadzenia postępowania w trybie wznowienia wydano z upoważnienia Wójta Gminy decyzję w dniu [...]października 2003 r. Decyzja ta oparta została na przepisie art. 146 § 2 kpa oraz art. 151 § 2 kpa. Jej treścią było rozstrzygnięcie identyczne w stosunku do decyzji z dnia [...] października 2003 r. odnośnie samych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ wskazał jednocześnie, iż odmawia uchylenia decyzji z dnia [...] października 2003 r., ponieważ nie uczestniczenie skarżącego w postępowaniu nie miało wpływu na rozstrzygnięcie zwarte w decyzji. Ponadto organ określił ważność decyzji do dnia [...] października 2003 r., a więc do daty identycznej z końcową datą ważności poprzedniej decyzji z dnia [...] października 2002 r. Tym samym, obie decyzje miały tę samą końcową datę ważności – decyzja z dnia [...] października 2002 r., której Wójt nie uchylił, oraz decyzja z dnia [...] października 2003 r., wydana w trybie wznowienia postępowania. Ta ostatnia decyzja miała zatem okres ważności określony na siedem dni (14 – 21 października 2003 r.), a więc krócej, niż osiągnięcie przymiotu ostateczności. Organ w decyzji podjętej w trybie wznowienia postępowania nie określił przy tym, dlaczego uznał brak uczestnictwa skarżącego w postępowaniu za argument na gruncie art. 146 § 2 kpa. Przyjmując iż "nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej", powiązał z tym argumentem brak powodów do jej uchylenia. W kontekście przebiegu postępowania przedstawionego powyżej, w ocenie sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zakwalifikowało powyższą decyzję. Wprawdzie z uzasadnienia Kolegium nie wynika bezpośrednio przyczyna, dla której treścią decyzji było uchylenie decyzji z dnia [...] października 2003 r. Nie zmienia to jednak kwalifikacji samej decyzji, która co do istoty rozstrzygnięcia jest prawidłowa. Kolegium prawidłowo także umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Wobec utraty ważności decyzji z dnia [...]października 2002 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji z dnia [...] października 2003 r. podjętej w trybie wznowienia, postępowanie przed organem pierwszej instancji należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W konsekwencji stan prawny, powstały w wyniku podjęcia decyzji odwoławczej jest korzystny dla skarżącego. Brak w obrocie prawnym decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji prowadzonej przez jego sąsiadów, wyklucza ewentualne wykorzystanie wykonanych przez niego przyłączy, na co się od początku postępowania nie godził. Nie zmienia to faktu, iż ani organ ani sąd nie może określić faktu naruszenia prawa w stosunku do skarżącego czy też stwierdzić jego uprawnień, co jest przedmiotem żądania w skardze oraz w pismach dodatkowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie argumentacji przedstawionej wyżej, sąd administracyjny nie miał podstaw prawnych do stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawnych. W związku z tym skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) podlega oddaleniu.