II SA/Lu 500/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Ewa Kowalczyk Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 18 maja 2016 r. T. W. złożyła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 1 lipca 2016 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej :"P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 par. 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 par. 1 pkt 1 P.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.