II SA/Lu 502/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przekazania na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa nieruchomości rolnych Skarbu Państwa p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 23 października 2007 r. (sygn. akt II SA/Lu 502/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę G. R.. W dniu 24 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej zwana p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. art. 175 § 2 p.p.s.a., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna od wyroku tutejszego Sądu sporządzona została osobiście przez skarżącego, który nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202, postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepublikowane). Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.