II SA/Lu 503/10
PostanowienieWSA w Lublinie2011-01-04
Skład orzekający: Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej przysługuje prawo do ustanowienia adwokata jako częściowego prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym ze względu na jej trudną sytuację majątkową?Ratio decidendi
Prawo do ustanowienia adwokata jako częściowego prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W sytuacji skrajnie trudnej materialnie, gdy brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić możliwości skutecznego działania w postępowaniu, sąd powinien uwzględnić wniosek o ustanowienie adwokata.Stan faktyczny
Skarżący R. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Po oddaleniu skargi złożył wniosek o ustanowienie adwokata, wskazując, że jego jedynym dochodem jest renta w wysokości 770 zł netto miesięcznie, nie posiada majątku, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i ponosi określone wydatki miesięczne.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla R. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla R. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2010r. oddalającego skargę R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego, skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W formularzu wniosku PPF wskazał, że jego jedynym źródłem dochodu jest renta z ZUS w wysokości 770 zł netto miesięcznie; poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 12 m2, jego miesięczne wydatki obejmują m.in. czynsz -170zł, leki - 150zł, gaz -27 zł; skarżący wskazał również na koszt energii- 700 zł.,
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych.
W ocenie Sądu, sytuacja R. W., utrzymującego się samodzielnie wyłącznie z niskiej renty uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącego możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło