II SA/Lu 503/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. Sp. z o.o. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024r., znak: SKO.41/2024/OD/2024 w przedmiocie wymierzenia kary za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania odpadów do ponownego użycia lub recyklingu - w zakresie wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka P. W. Sp. z o.o. w R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2024r. w przedmiocie wymierzenia jej administracyjnej kary pieniężnej w kwocie [...]zł za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania odpadów do ponownego użycia lub recyklingu - wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie, Spółka podniosła, że wykonanie w całości decyzji może ją narazić na wykluczenie z udziału we wszystkich zamówieniach publicznych, w których zamawiający zastosują art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy- Prawo zamówień publicznych. ("Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: (...) wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z prawa ochrony środowiska, prawa pracy lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną"). Biorąc pod uwagę, że znaczną część obrotów skarżącej stanowi wynagrodzenie z tytułu realizacji kontraktów zawartych na podstawie zamówień publicznych, okoliczność ta stanowiłaby krytyczne zagrożenie dla działalności Spółki, absolutnie niewspółmierne do naruszenia o znikomej szkodliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także sytuacji, gdy wniosek został rozpatrzony przez organ administracyjny, który wydał zaskarżony akt. W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować ewentualne konsekwencje niezwłocznego wykonania nałożonego na nią obowiązku. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma na celu tymczasowe zabezpieczenie interesów strony. Tylko wtedy, gdy zaskarżony akt takie zagrożenie powoduje, można rozważać wstrzymanie jego wykonania. Ponadto przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie sąd nie ocenia zasadności zarzutów skargi, a więc legalności zaskarżonego aktu. To następuje dopiero w wyroku sądowym. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu sąd ustala tylko to, czy niezwłoczne jego wykonanie może spowodować znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki. Sąd nie dopatrzył się takich skutków niezwłocznego wykonania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Argumentacja skarżącej Spółki PreZero sprowadza się do jej obaw, że w związku z pozostawieniem decyzji w obrocie prawnym, nie będzie miała możliwości brać udziału w postępowaniach toczących się w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, co spowoduje "krytyczne zagrożenie dla jej działalności". Odnosząc się do tego argumentu należy podnieść, że wstrzymanie wykonania decyzji o nałożenia administracyjnej kary pieniężnej nie spowodowałoby tak dalekiego skutku, jakiego skarżąca oczekuje. Wykonanie takiej decyzji polega na uiszczeniu określonej kwoty ([...] zł), a zatem wstrzymanie jej wykonania postanowieniem wydanym w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. polega na odroczeniu tego obowiązku do czasu wydania prawomocnego wyroku sądu. Postanowienie o wstrzymaniu nie powoduje natomiast, że ostateczna decyzja przestaje obowiązywać. Ocena prawna dokonana przez organ administracyjny wiąże nadal stronę, dopiero w wyniku sądowego wyroku ocena to może zostać podważona - dopiero wówczas decyzja przestaje wywoływać skutki prawne. W rozpatrywanej sprawie wstrzymanie wykonania decyzji uchroniłoby Spółkę wyłącznie przed natychmiastowym uiszczeniem przez nią wskazanej kwoty ([...]), ale nie oznaczałoby wiążącej oceny sądowej co do tego, czy Spółka dopuściła się, czy też nie, nieprawidłowości z zakresu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i ustawy – Prawo ochrony środowiska. Jednocześnie Sąd zauważa, że Spółka nie wykazała, by uiszczenie tej kwoty mogło zagrażać jej funkcjonowaniu. Sąd nie stwierdził więc, by zachodziły przesłanki zastosowania w niniejszej sprawie art. 61 § 3 p.p.s.a., dlatego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nawet uwzględnienie wniosku nie dałoby skarżącej ochrony, której oczekuje. Z tych względów, Sąd orzekł, jak w sentencji.