II SA/Lu 504/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość - w zakresie wniosku A. M. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Lu 504/16 postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Lu 504/16. Wyrokiem z dnia [...] r., sprostowanym postanowieniem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Starosty z dnia [...] r., znak: [...]. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia wskazanego wyroku, wskazując, iż uzasadnieniu to powinno zawierać stwierdzenie, że działka nr [...] o wymiarach [...] m x [...] m i o powierzchni [...] m2 została wydzielona pod drogę gminną dojazdową, przecinającą nowo utworzone działki budowlane w poprzek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że w świetle powołanych przepisów przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki. Niedopuszczalne jest natomiast sprostowanie orzeczenia, które prowadziłoby do ingerencji w jego merytoryczną treść. W niniejszej sprawie skarżący domaga się sprostowania, które w istocie dotyczy przedstawionego przez Sąd stanu faktycznego sprawy. Żądanie skarżącego nie odnosi się zatem do sprostowania niedokładności, błędu lub innej oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. To oznacza, że sprostowanie uzasadnienia wyroku, zgodnie z wnioskiem skarżącego, jest niedopuszczalne. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.