II SA/Lu 505/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ww. ustawy), a do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 tej ustawy). Skarżąca, wnosząc skargę nie uiściła należnego wpisu. Wobec tego zarządzeniem przewodniczącego z dnia 14 lipca [...] r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Ponadto do skargi nie dołączyła również jej 6 odpisów. W tej sytuacji skarżąca została wezwana w trybie art. 49 § 1 tej ustawy do złożenia ww. odpisów skargi. Do dokonania powyższych czynności zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania odebrał w dniu 28 lipca [...] r. mama skarżącej – H. R. (k. 30 akt sądowych), w związku z tym termin do ich wykonania upływał - w dniu 4 sierpnia [...] r. Zatem termin określony w wezwaniach upłynął bezskutecznie, gdyż skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, jak również nie uzupełniła braków skargi przez złożenie jej odpisów. W myśl art. 220 § 3 ww. ustawy skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.