II SA/Lu 506/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA K. Sidor, Sędziowie J. Drwal (spr.) Asesor WSA, Sędzia NSA W. Falczyński, Protokolant Tomasz Wójcik, , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2002 r. wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał M.S. do rozbiórki samowolnie budowanego ogrodzenia działki Nr 1612/2 od strony ul. K. Obowiązek rozbiórki ogrodzenia uzasadniono wynikami kontroli przeprowadzonej w dniu 14 października 2002 r., podczas której stwierdzono, że na działce stanowiącej własność M.S. realizowana jest – bez wymaganego zgłoszenia – budowa ogrodzenia od strony ul. K. W decyzji zamieszczono pouczenie o przysługującym stronom odwołaniu do organu wyższego stopnia w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia. W dniu [...]marca 2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 134 kpa stwierdził – postanowieniem Nr [...]– uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie rozpoznając sprawy zasadności nałożenia na stronę obowiązku rozbiórki ogrodzenia. Uzasadniając swoje stanowisko w zaskarżonym postanowieniu, organ odwoławczy wskazał przede wszystkim na fakt udzielenia T.S. pełnomocnictwa do prowadzenia wszelkich spraw urzędowych i administracyjnych związanych z nieruchomościami położonymi przy ul. K. oraz doręczenia mu – w dniu 29 października 2002 r. decyzji zobowiązującej M.S., jego mocodawczynię do rozbiórki ogrodzenia. Organ argumentował, iż odwołanie strony zostało wniesione w dniu 21 stycznia 2003 r. – wg daty stempla pocztowego – to jest po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia, podkreślając jednocześnie, że zobowiązana nie złożyła przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.S. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje wnioski skarżąca podniosła okoliczności związane z jej sytuacją życiową, które spowodowały określone trudności z odbiorem i wysyłaniem dokumentów oraz fakt wysłania odwołania z dnia 9 listopada 2002 r. listem zwykłym w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko jak w uzasadnieniu postanowienia oraz odnosząc się do zarzutu wysłania odwołania listem zwykłym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia faktyczne dotyczące doręczenia decyzji nakazującej stronie rozbiórkę ogrodzenia oraz wniesienia przez nią odwołania nie budziły wątpliwości w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ustanowiony przez skarżącą pełnomocnik – w osobie T.S.– otrzymał przedmiotową decyzję w dniu 29 października 2002 r. /odbiór decyzji pokwitowała żona pełnomocnika/. Stosownie do art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W tej sprawie termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 12 listopada 2002 r. Z akt sprawy wynikało jednoznacznie, iż skarżąca nie zachowała ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Zebrane w tej sprawie dowody nie potwierdziły podnoszonego przez skarżącą faktu skierowania odwołania – z dnia 9 listopada 2002 r. – w czternastodniowym terminie od dnia doręczenia decyzji zobowiązującej ją do rozbiórki ogrodzenia. Jej odwołanie /datowane 9 listopada 2002 r./ zostało wniesione w dniu 21 stycznia 2003 r., co wynikało z daty stempla pocztowego. Skarżąca nie składała przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Taki wniosek natomiast został przedstawiony w skardze do Sądu. Należy wyjaśnić, iż w rozpoznawanej sprawie – uwzględnienie wniosku skarżącej o przywrócenie jej terminu do złożenia odwołania od decyzji o nakazie rozbiórki ogrodzenia, jest bezprzedmiotowe. Dopiero w przypadku odmowy przywrócenia terminu przez organ administracji publicznej, tego rodzaju rozstrzygnięcie podlegałoby – po wyczerpaniu środków zaskarżenia przez wnioskodawczynię – kontroli Sądu. Mając powyższe na uwadze skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.