II SA/Lu 506/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. M. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w wysokości 65 zł w lutym 2006 r. z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podniósł, że sytuacja życiowa, w której znalazł się A. M. świadczy, iż spełnia on wymogi formalne uprawniające do korzystania ze świadczeń pomocy społecznej. Jednakże zasiłek celowy z pomocy społecznej jest świadczeniem uznaniowym, co oznacza, że nie jest on obligatoryjnie przyznawany każdej osobie i rodzinie, która spełnia warunki formalne jego przyznania. Przyznanie tej formy pomocy i jej wysokość lub odmowa przyznania pomocy uzależnione są od możliwości finansowych ośrodka pomocy społecznej, ilości uprawnionych do świadczeń i ich indywidualnej sytuacji życiowej. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest inwalidą pierwszej grupy. Nie pracował zawodowo i nie nabył prawa do własnych świadczeń rentowych. Posiada on dochód miesięczny w kwocie 461 zł. Na tę kwotę składa się zasiłek stały w kwocie 317 zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 144 zł. Organ I instancji oceniając swoje realne możliwości udzielił skarżącemu pomocy przyznając zasiłek celowy w wysokości 65 zł na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków. Wprawdzie A. M. przedstawił organowi pomocy społecznej fakturę na leki na kwotę 112,42 zł, to jednak należy zauważyć, że w pozycji 1 znajduje się 1 opakowanie Geriavitu w cenie 42,16 zł, który jest preparatem witaminowym i może być zastąpiony tańszymi odpowiednikami. różnica pomiędzy kwotą, na którą opiewa faktura a kwotą pomocy wynika z odmowy refundacji zakupu Geriavitu. Z akt sprawy wynika, że w miarę możliwości finansowych Ośrodek udziela skarżącemu różnorodnej pomocy. Rozstrzygnięcie przyznające pomoc ze środków finansowych na zadania własne z zakresu pomocy społecznej realizowane przez gminę mieści się w granicach uznania administracyjnego organu pomocy społecznej. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. M. podnosi, iż jego odwołanie od decyzji organu I instancji rozpoznane zostało na posiedzeniu niejawnym. Ponadto kwestionuje by zasiłek celowy był świadczeniem uznaniowym, a także fakt, iż przedstawiono mu propozycje pomocy,.. z których nie skorzystał. Ze skargi wynika także, że nikt nie przeprowadził . ze skarżącym wywiadu środowiskowego, a więc nie mógł go podpisać. Ponadto skarżący podkreśla, że Geriavit "ma w składzie coś więcej niż witaminy". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zasiłek celowy może zostać przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej (art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej). Może on być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia i innych potrzeb wymienionych w ust. 2 wyżej cytowanego przepisu. W ocenie organów orzekających w tej sprawie A. M. spełnił ustawowe wymogi do uzyskania takiego świadczenia. Przepisy ustawy o pomocy społecznej nie określają wysokości zasiłku celowego. Zarówno przyznanie tego zasiłku, jak i jego wysokość zależy od oceny organu administracji w ramach tzw. uznania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie organ administracji wyjaśnił i rozważył jej istotne okoliczności, w tym sytuację osobistą i majątkową skarżącego. Ustalenia w tym zakresie poczynione zostały na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przy udziale skarżącego w dniu 1 lutego 2006 r. oraz dokumentów złożonych przez skarżącego, w tym faktury z dnia 27 stycznia 2006 r. na zakup leków. Z dowodów tych wynika, że A. M. znajduje się w trudnej sytuacji, jednakże w miarę możliwości udzielana jest mu pomoc przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Przyznany zasiłek celowy w kwocie 65 zł stanowi pokrycie części zakupu leków przez skarżącego. Organ orzekający uznał słusznie, że Geriavit, który jest preparatem witaminowym można zastąpić tańszym odpowiednikiem. Zarzut skargi, iż przyznana kwota jest zbyt niska nie może być uwzględniony z uwagi na powyżej przedstawione argumenty. Organ administracji, jak to już wyżej podnoszono prawidłowo rozważył całość materiału dowodowego i kierując się kryterium obiektywnym oraz własnymi możliwościami finansowymi uznał, że przyznana kwota pozwoli przynajmniej częściowo zaspokoić potrzeby skarżącego. Co do zarzutu, iż Kolegium rozpoznało sprawę na posiedzeniu niejawnym a nie w obecności skarżącego uznać należy, iż jest to zarzut bezzasadny. Skarżący zapoznał się z aktami sprawy i wniósł uwagi w piśmie uzupełniającym odwołanie od decyzji organu I instancji. Ponadto materiał dowodowy nie budził wątpliwości w ocenie Kolegium. Również zarzut, iż nie podpisał wywiadu środowiskowego, bo nie widział tego wywiadu jest pozbawiony podstaw. Skarżący nie kwestionował ustaleń w nim zawartych ani w odwołaniu, ani w piśmie uzupełniającym odwołanie, jak również w skardze. Z tych względów należy uznać, że zarzuty skargi nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji zawarło pouczenie, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie nie pozbawia zainteresowanego prawa ubiegania się ponownie o zasiłek celowy lub inną formę pomocy z funduszu pomocy społecznej. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało skargę oddalić. jp