II SA/Lu 506/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie rzecznika patentowego w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie rzecznika patentowego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek w toku postępowania lub przed jego wszczęciem. Może być ono przyznanie w zakresie całkowitym lub częściowym – art. 245 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jak wynika z przytoczonego powyżej art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy przyznawane jest jedynie na wniosek strony, przy czym zakres żądania tego wniosku jest wiążący dla sędziego oraz referendarza sądowego. Oznacza to, że sędzia czy referendarz sądowy nie może zmienić żądania zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca żąda zwolnienia w całości od kosztów sądowych i ustanowienia rzecznika patentowego. W takim też zakresie wniosek ten podlega rozpoznaniu. Odnośnie żądania zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zaznaczyć należy, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca w niniejszym postępowaniu jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zatem jej żądanie zwolnienia od tego obowiązku jest bezzasadne. Obowiązek ponoszenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu nie ciąży bowiem na stronie skarżącej. Skoro zaś obowiązek ten nie ciąży na stronie w niniejszym postępowaniu nie można jej zwolnić od jego wykonania. Nie można również uwzględnić żądania strony skarżącej przyznania jej prawa pomocy poprzez ustanowienie rzecznika patentowego. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509 ze zm.) zawód rzecznika patentowego polega na świadczeniu pomocy w sprawach własności przemysłowej. Rzecznik patentowy może więc świadczyć pomoc prawną jedynie w sprawach dotyczących własności przemysłowej. Przedmiotowa sprawa dotyczy zasiłku stałego, czyli świadczenia z pomocy społecznej. Rzecznik patentowy nie może, więc w przedmiotowej sprawie reprezentować strony skarżącej. Z tych powodów, niezależnie od przesłanek wynikających z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., wniosek strony skarżącej nie może być uwzględniony w całości jak i w części. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 243 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 245 § 1 p.p.s.a. oraz art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.