II SA/Lu 506/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz sądowy Natalia Kondraciuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: IF-V.7840.8.10.2025.PK w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przebudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty L. z dnia 24 kwietnia 2025 r. znak: AIB.6743.149.2025.EŻJ; II. zasądza od Wojewody Lubelskiego na rzecz [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą L. kwotę 500 (pięćset złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda Lubelski (dalej jako: organ odwoławczy lub Wojewoda) decyzją z dnia 12 czerwca 2025 r. znak: IF-V.7840.8.10.2025.PK po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w L. (dalej jako: skarżąca lub Spółka) utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia 24 kwietnia 2025 r. znak: AIB.6743.149.2025.EŻJ w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy lub wykonania innych robót budowlanych polegających na przebudowie sieci napowietrznej niskiego napięcia wraz z przyłączami napowietrznymi, na nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie ewid. 060807_2.0004 B. jednostce ewid. 060807_2 L. Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 18 marca 2025 r. pełnomocnik [...] S.A. złożył w Starostwie Powiatowym w L. wniosek dotyczący zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbiórce sieci napowietrznej niskiego napięcia wraz z przyłączami napowietrznymi na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] położonych w obrębie ew. 060807_2.0004 B. jednostce ew. 060807_2 L. . Do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo oraz dokumentację projektową. W dniu 1 kwietnia 2025 r. pełnomocnik inwestora skorygował zgłoszenie i zmienił zakres planowanych robót na przebudowę sieci napowietrznej niskiego napięcia wraz z przyłączami napowietrznymi. Organ I instancji postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2025 r., znak: AlB.6743.149.2025.E2J wezwał inwestora do usunięcia w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma, następujących nieprawidłowości: 1. dostosowania przedłożonej dokumentacji oraz zgłoszenia do definicji ustawowej przebudowy, 2. przedłożenia 3 egzemplarzy projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zgodnie z wytycznymi art. 30 ust. 4b pr. bud., 3. określenia nowego terminu rozpoczęcia robót budowlanych z uwzględnieniem 21 dni od złożenia uzupełnienia zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 i 5c pr. bud., 4. dołączenia dowodu uiszczenia opłaty skarbowej. W dniu 11 kwietnia 2025 r. pełnomocnik inwestora złożył uzupełnioną dokumentację budowlaną. Podał, iż wnioskowane roboty budowlane wraz z dokumentacją są zgodne z definicją ustawową przebudowy. Wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 3a pr. bud. za obiekt liniowy uznawać należy obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, a przedmiotowa linia elektroenergetyczna niskiego napięcia spełnia powyższą definicję. Wyjaśnił, że jest to obiekt istniejący, a podczas jego przebudowy nie będzie zmieniany jego parametr charakterystyczny ani też istniejące zagospodarowanie terenu. Podał, że obiekt jest w ciągłym użytkowaniu, a jego właściciel nie może pozbawić zasilania w energię elektryczną wszystkich odbiorców na czas potrzebny do rozbiórki całego obiektu, a następnie jego odbudowy. Wyjaśnił, że charakter wykonywanych prac mieści się w definicji przebudowy również dlatego, gdyż realizowany jest etapami. Podał, iż planowane przedsięwzięcie stanowić będzie przebudowę obiektu liniowego. Decyzją z dnia 24 kwietnia 2025 r., znak: AIB.6743.149.2025.EZJ Starosta [...] działając na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowlane wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych. Organ I instancji podał, że z przedłożonej do zgłoszenia dokumentacji wynika, że planowane roboty będą polegały w pierwszej kolejności na rozbiórce istniejącej sieci niskiego napięcia, a następnie zostaną odbudowane nowe słupy oraz przewody elektroenergetyczne w miejscu wcześniej istniejących. Podał, że zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego z wyjątkiem charakterystycznych parametrów takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Mając na uwadze powyższą definicję stwierdził, że przebudować można istniejący obiekt, bez jego rozbierania i odtwarzania. Odbudowa polega zasadniczo na odtworzeniu obiektu budowlanego w pierwotnym kształcie, po jego uprzednim rozebraniu. Starosta podał, że w pierwszej kolejności sieć elektroenergetyczna wraz z przyłączami zostanie rozebrana, a następnie odbudowana z wykorzystaniem nowych słupów oraz przewodów linii elektroenergetycznej. Organ I instancji stwierdził, że niemożliwe jest przebudowanie odcinka sieci, który w pewnym momencie nie będzie istniał. Zdaniem Starosty wyjaśnienia inwestora nie stanowią usunięcia wskazanych nieprawidłowości, nałożonych postanowieniem, dlatego organ zobligowany był wnieść sprzeciw zgodnie z art. 30 ust. 5c pr. bud. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie wniosła Spółka zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną interpretację pojęcia przebudowy obiektu liniowego. Pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że nie zmienia długości projektowanej sieci, a także zagospodarowania terenu na przebudowywanym odcinku sieci napowietrznej, jak również wartości napięcia znamionowego. Podał, że obiekt w trakcie przebudowy będzie cały czas użytkowany i będzie dostarczał energię odbiorcom, a prace będą polegać na przebudowie podbudowy słupowej (nastąpi wymiana jedna po drugiej na nową o żerdzi wirowanej, podczas gdy obiekt będzie ciągle istniał i pracował), następnie przebudowane będą przewody linii napowietrznej i przyłącza z gołych na izolowane. Ponadto celem planowanej przebudowy jest poprawa jakości zasilania oraz funkcjonowania obecnie istniejącej linii. Wojewoda w uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy orzeczenie organy I instancji wyjaśnił, że art. 28 pr. bud. nakłada na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę przed przystąpieniem do wykonania robót budowlanych. Wyjątki od tej zasady, dotyczące zwolnienia od uzyskania pozwolenia na budowę, zostały wyliczone w art. 29 ustawy. Zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 1b pr. bud., nie wymaga pozwolenia na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych m.in. polegających na przebudowie obiektów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 (sieci: elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 15 kV). Stosownie do zapisów art. 30 ust. 5 pr. bud., zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ architektoniczno-budowlany nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, nie stanowi bowiem wniosku (podania) zainteresowanego podmiotu, który w myśl k.p.a. wymagałby załatwienia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawy administracyjnej. Wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie powoduje, że zostaje uruchomiony tryb rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że art. 30 pr. bud. przesłanki wniesienia sprzeciwu określone są w dwóch jednostkach redakcyjnych tego przepisu (ust. 5c i 5g), natomiast w ust. 6 i 7 określono warunki w których musi (ust. 6) lub może (ust. 7) dojść do wniesienia sprzeciwu. Z brzmienia ust. 7 wynika zaś wprost, że chodzi tu o sprzeciw, o którym mowa w ust. 5. Ze sposobu sformułowania przepisu art. 30 ust. 7 pr. bud. wynika, iż pozwala on na wniesienie sprzeciwu organowi w razie zaistnienia samej możliwości powstania tego rodzaju okoliczności. Z uwagi na specyfikę instytucji zgłoszenia i wobec tego, że przed wydaniem decyzji o sprzeciwie postępowanie administracyjne się nie toczy, od konkretnych okoliczności danej sprawy zależy, czy organ złoży sprzeciw czy też poprzez "milczenie" dopuści do realizacji zgłoszonej inwestycji. Fakt, że ustawodawca co do zasady zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wyrażonego w art. 28 ust. 1 pr. bud. pewne inwestycje, w tym m.in. wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 15 kV, nie oznacza, że jest to zwolnienie bezwzględne. Stosownie do art. 30 ust. 5c ustawy pr. bud., w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Wydanie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia oznacza, że zgłoszenie obarczone jest brakami uniemożliwiającymi merytoryczne jego zbadanie. Nałożenie w razie konieczności postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa. W przypadku, gdy samo zgłoszenie i dołączone do niego dokumenty nie pozwalają na jednoznaczne zakwalifikowanie jego przedmiotu do odpowiedniej kategorii pojęciowej prawa budowlanego, a tym bardziej sprawdzenie, czy w ogóle prawo budowlane ma do niego zastosowanie, elementarnym obowiązkiem organu jest dokładne ustalenie na czym one polegają, co może wiązać się z koniecznością stosowania środka, o którym mowa w art. 30 ust. 5c pr. bud. Wojewoda wyjaśnił, że z przedłożonych akt sprawy wynika, iż ze względu na zły stan techniczny sieci, duże spadki napięć oraz brak skutecznej ochrony przeciwpożarowej zaprojektowano przebudowę sieci napowietrznej nN 0,4 kV (przewody i słupy) i przebudowę przyłączy napowietrznych nN 0,4 kV. Według opisu prac budowlanych na działkach o nr ew. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...] istniejące przewody sieci napowietrznej niskiego napięcia zostaną przebudowane na izolowane po istniejącej trasie, natomiast na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] istniejące słupy sieci napowietrznej niskiego napięcia zostaną wymienione na nowe o żerdziach wirowanych. Na działkach [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] istniejące przyłącza napowietrzne niskiego napięcia zostaną przebudowane na izolowane. Projektowane sieci elektroenergetyczne nie emitują drgań i hałasu oraz nie oddziałują szkodliwym polem elektromagnetycznym powyżej dopuszczalnego poziomu. Zdaniem Wojewody kwestią zasadniczą w przedmiotowej sprawie jest ustalenie czy planowane przez inwestora roboty budowlane należy zakwalifikować do przebudowy sieci elektroenergetycznej, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1b pr. bud., czy stanowią one odbudowę sieci, która nie została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Należy przy tym wyjaśnić, że według art. 3 pkt 3a pr. bud. poprzez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 7a pr. bud., przez przebudowę obiektu budowlanego należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Istotą przebudowy jest więc wykonanie robót budowlanych w konkretnym istniejącym obiekcie budowlanym, których celem jest zmiana niecharakterystycznych parametrów tego obiektu. Odnosząc się do przebudowy, należy zaznaczyć, że dopuszczalna jest zmiana przebiegu trasy obiektu liniowego (np. sieci), jednak wykonywane roboty budowlane związane z zamierzoną przebudową muszą mieścić się w zakresie definicji zawartej w art. 3 pkt 7a pr. bud. W przypadku obiektu liniowego trzeba zwrócić uwagę przede wszystkim na zmianę długości, która należy do charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przebudowa została wyczerpująco zdefiniowana w przepisach Prawa budowlanego i stanowi odrębną kategorię od pojęć, które zostały zakwalifikowane jako budowa. W myśl art. 3 pkt 6 pr. bud. poprzez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Wolą ustawodawcy było zatem wyraźnie rozróżnienie pomiędzy odbudową (zawartą w definicji budowy) od przebudowy. Samo pojęcie odbudowy nie zostało szczegółowo zdefiniowane w przepisach Prawa budowlanego odwołując się zatem do wykładni językowej, stosując słownikowe znaczenia pojęcia odbudowa, należy wskazać, że zgodnie z definicją zawartą w WSJP — Wielki słownik języka polskiego odbudowa to budowa polegająca na odtworzeniu obiektów zniszczonych kompletnie lub częściowo. Natomiast internetowy słownik języka polskiego PWN jako odbudowę wylicza: odrestaurowanie lub wzniesienie na nowo tego, co zostało zniszczone; przywracanie do uprzedniego stanu tego, czego funkcjonowanie zostało zaburzone. Zatem jak wynika z powyższych definicji słownikowych wyraźnie rysuje się różnica pomiędzy odbudową a przebudową obiektu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przebudowa dotyczy obiektów istniejących i związana jest z ingerencją w ich substancję w sposób wyczerpujący znamiona wskazane w jej ustawowej definicji. Przebudowa oznacza zatem pewną zmianę w stosunku do stanu pierwotnego. Odbudowa natomiast stanowi odnowienie, wykonanie czegoś na nowo, na wzór, możliwie w tym samym miejscu i wymiarach. W orzecznictwie definiuje się odbudowę jako rodzaj budowy, w wyniku którego powstaje nowy obiekt budowlany w miejscu istniejącego wcześniej obiektu, który uległ całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu (zużyciu technicznemu). Wojewoda podkreślił, że wbrew twierdzeniom odwołującego, w przypadku odbudowy prace budowlane mogą prowadzone być etapowo. Jeżeli bowiem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej (lub znacznej jej części) i zastąpienie jej nową substancją to tym samym roboty te kwalifikować należy jako odbudowę obiektu budowlanego. Zgodnie z przedłożonym przez inwestora projektem budowlanym planowane roboty budowlane należy wykonać z uwagi na zły stan techniczny sieci, duże spadki napięć oraz brak skutecznej ochrony przeciwpożarowej. W tym celu istniejące przewody sieci napowietrznej niskiego napięcia zastąpione zostaną przewodami izolowanymi, a istniejące słupy sieci napowietrznej niskiego napięcia wymienione na nowe o żerdziach wirowanych. W wyniku prowadzonych prac dojdzie zatem do budowy nowej sieci napowietrznej niskiego napięcia w miejscu wcześniej istniejącej sieci, która uległa zużyciu technicznemu i nie spełnia swoich funkcji. Zdaniem Wojewody zgłoszone prace budowlane mieszczą się w pojęciu odbudowy zaś pojęcie to nie zostało wyliczone w katalogu robót zawartych w art. 29 pr. bud. Organ odwoławczy zaznaczył, odwołując się do orzecznictwa, że wspomniane regulacje dotyczące zgłoszeń muszą być rozumiane w sposób ścisły, a jakiekolwiek odstępstwa w tym zakresie i stosowanie interpretacji rozszerzającej jest niedopuszczalne. Po analizie akt administracyjnych sprawy pod kątem przywołanych powyżej uregulowań organu odwoławczy uznał, że sprzeciw organu I instancji był zasady, dlatego też utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 24 kwietnia 2025 r. Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółka zarzucając: - naruszenie art. 29 ust. 3 pkt 1 lit b pr. bud. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że przebudowa sieci napowietrznej niskiego napięcia wymaga pozwolenia na rozbiórkę i odbudowę, podczas gdy wystarczające jest zgłoszenie, co potwierdzają dokumenty uzupełniające z 11 kwietnia 2025 r.; - naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, w tym zignorowanie wyjaśnień projektanta i dokumentacji projektowej z uzupełnienia oraz brak należytego uzasadnienia decyzji; - naruszenie interesu prawnego skarżącego, poprzez nałożenie nieuzasadnionych wymogów formalnych, co skutkuje opóźnieniem inwestycji i dodatkowymi kosztami. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonych decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu przedstawiono argumenty świadczące zdaniem skarżącej o zasadności złożonej skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zasadna bowiem organy administracji architektoniczno-budowlanej dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, które nakazywało uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zakres kontroli sądu wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a (który nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie). Zdaniem tut. Sądu wydane w sprawie decyzje organów naruszają przepisy prawa materialnego w stopniu, który nakazywał ich uchylenie - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. Wykładnia powołanych powyżej przez organy przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj: Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., w uzasadnieniu jako pr. bud.) przedstawiona przez organy obu instancji jest zasadniczo błędna. Należy podkreślić, że Spółka wystąpiła z wnioskiem – zgłoszeniem przebudowy sieci napowietrznej niskiego napięcia wraz z przyłączami napowietrznymi na wymienionych powyżej szczegółowo działkach. Niewątpliwe w sprawie jest, że niniejsze zgłoszenie dotyczyło tzw. linii niskiego napięcia – czyli sieci elektroenergetycznej obejmującej napięcie znamionowe nie wyższe niż 15 kV. Roboty obejmowały modernizację sieci po dotychczasowym śladzie i stosownie do złożonego przez Spółkę opisu polegały na przebudowie (wymianie) głównych podporów słupowych, a następie przewodów i przełączy. Podczas prac sieć miała przez cały czas dostarczać energię elektryczną do odbiorców (być w ciągłym użytkowaniu), roboty miały być wykonywane etapami bez demontażu całej linii. Zdaniem tut. Sądu wskazane w zgłoszeniu oraz wyjaśnieniach Spółki prace budowlane powinny być zakwalifikowane jako przebudowa sieci elektroenergetycznej, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit b pr. bud. w zw. z art. 3 pkt 7a Pr. bud., która nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Charakter oraz zakres zgłoszonych przez Spółkę prac nie wymagał bowiem całkowitej rozbiórki istniejącej sieci na wskazanych działkach ewidencyjnych, ale obejmował zmianę parametrów technicznych obiektu liniowego poprzez modernizację i wymianę istniejącej infrastruktury. Roboty opisane przez Spółkę powinny zostać przez organy zakwalifikowane jako przebudowa, a nie odbudowa sieci elektroenergetycznej. Dlatego też po sprecyzowaniu (uzupełnieniu dokumentów w kwietniu 2025 r.) zgłoszenia przez Spółkę organ I instancji nie miał podstaw do nakładania na nią dodatkowych obowiązków, które w konsekwencji doprowadziły do wydania sprzeciwu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 września 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 316/25 wskazano, że: "kwalifikacja robót budowlanych jako przebudowy linii elektroenergetycznej może zatem dotyczyć przypadków, gdy w wyniku demontażu słupów i przewodów na części linii elektroenergetycznej napowietrznej i poprowadzeniu ich tylko na jej określonym odcinku w gruncie, między nowymi słupami krańcowymi i bez zmiany jej przebiegu, nie dojdzie do zmiany parametrów charakterystycznych obiektu liniowego. W takiej sytuacji Sąd uznaje, że mamy do czynienia z przebudową, a nie z budową nowej linii elektroenergetycznej jako całości." (podobnie w wyroku WSA w Opolu z 30.10.2018 r., sygn. akt II SA/Op 348/18, orzeczenia dostępne w CBOSA) Sąd podkreśla dodatkowo, że nawet jeżeli objęte zgłoszeniem roboty budowlane uznać, jako odbudowa sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym do 15kV, to taki rodzaj robót również objęty jest zgłoszeniem budowlanym, a nie obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Stosownie bowiem do art. art. 3 pkt 6 pr. bud., ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Obudowa, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, mieści się w ustawowej definicji budowy, natomiast stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 2 lit a nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 15 kV. Jeżeli nawet, jak wskazywały organy obu instancji, zakres robót budowlanych objętych zgłoszeniem Spółki kwalifikowałby je jako odbudowa, to również tego typu prace przy sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia nie wymagają uzyskania w drodze decyzji pozwolenia na budowę. Reasumując Sąd uznał, że wydanie w sprawie sprzeciwu było nieuzasadnione – sprzeczne z prawidłową wykładnią przepisów prawa materialnego, dlatego też konieczne było uchylenie decyzji organów obu instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organy uwzględnią wykładnię przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu wyroku, którym stosownie do art. 153 p.p.s.a. są związane. O zwrocie na rzecz skarżącej kosztów postępowania orzeczono na podstawie w art. 200 p.p.s.a. Zasądzone koszty postępowania obejmują uiszczony przez Spółkę wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.