II SA/Lu 511/05
PostanowienieWSA w Lublinie2005-09-12
Skład orzekający: Sędzia NSA Leszek Leszczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę niebędącą adwokatem ani radcą prawnym, ale będącą pracownikiem wspólnoty mieszkaniowej, może zostać uznana za dopuszczalną?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym, a jednocześnie nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 2 PPSA (nie jest pracownikiem osoby prawnej, przedsiębiorcy ani jednostki organizacyjnej), jest niedopuszczalna. Wspólnota mieszkaniowa nie posiada osobowości prawnej, nie jest przedsiębiorcą ani jednostką organizacyjną w rozumieniu tego przepisu, co czyni wniesienie skargi przez pracownika wspólnoty niedopuszczalnym.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta za pośrednictwem swojego pełnomocnika, B. W., która nie była adwokatem ani radcą prawnym. Pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Wspólnoty do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym oraz umowę zlecenia. Sąd wezwał do nadesłania właściwego pełnomocnictwa procesowego. Ostatecznie sąd uznał, że skarga została wniesiona przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na uchwałę Rady Miasta z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej , w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę.
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Dnia 7 maja 2005 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej B. W. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [..]., Nr [..], do której dołączyła m.in. pełnomocnictwo Zarządu Wspólnoty umocowujące ją do reprezentowania i występowaniu w imieniu Zarządu Wspólnoty przed wszystkimi władzami, organami, urzędami, instytucjami bankami
i przedsiębiorstwami, jak również przed sądami. Pełnomocnik Wspólnoty wykonując wezwanie Sądu do nadesłania właściwego pełnomocnictwa procesowego umocowującego go do występowania przed sądem administracyjnym nadesłał pełnomocnictwo udzielone mu w dniu 24 czerwca 2005 r. przez Zarząd Wspólnoty, umocowujące go do reprezentowania Zarządu Wspólnoty w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie o sygnaturze II SA/Lu 511/05.
Ponadto na wezwanie Sądu pełnomocnik Zarządu Wspólnoty nadesłał umowę zlecenia nr 1[..] z dnia [..]. zawartą pomiędzy skarżącą Wspólnotą a nim oraz aneks do tej umowy z dnia [..]. Zakres umocowania wynikający z umowy i aneksu pokrywa się z zakresem pełnomocnictwa dołączonego do skargi.
Jak wynika z art. 35 § 1 cytowanej ustawy mającego zastosowanie do wspólnoty mieszkaniowej pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, uprawnień których pełnomocnik skarżącej wspólnoty nie posiada. Tym samym skarga Wspólnoty Mieszkaniowej jako wniesiona przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem wspólnoty mieszkaniowej jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana.
Wniesienie skargi przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem, gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że mandant umocował ją do działania w postępowaniu sądowo – administracyjnym nie może być konwalidowane jako brak formalny. Brak formalny skargi ma, bowiem miejsce wówczas, gdy nie zawiera ona elementów normowanych art. 46, art. 47 i art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na marginesie dodać należy, że fakt, iż pełnomocnictwo dla B. W. udzielone zostało jej jako pracownikowi skarżącej wspólnoty pozostaje bez znaczenia biorąc pod uwagę brzmienie art. 35 § 2 cytowanej ustawy, zgodnie, z którym pracownikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Wspólnota mieszkaniowa nie posiada osobowości prawnej i nie jest również przedsiębiorcą oraz nie posiada statusu państwowej bądź samorządowej jednostki organizacyjnej – art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.)
Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło