II SA/Lu 512/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-09-12

Skład orzekający: Sędzia NSA Leszek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca adwokatem ani radcą prawnym, ale będąca pracownikiem wspólnoty mieszkaniowej, może być jej pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę, która nie posiada uprawnień adwokata lub radcy prawnego, a jednocześnie nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 2 PPSA (pracownik osoby prawnej lub przedsiębiorcy), jest niedopuszczalna. Wspólnota mieszkaniowa nie jest osobą prawną, przedsiębiorcą ani jednostką organizacyjną, co wyklucza możliwość reprezentowania jej przez pracownika na podstawie tego przepisu. Brak formalny skargi nie może być konwalidowany, gdy skarga została wniesiona przez osobę nieposiadającą wymaganych uprawnień do reprezentacji.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę wniósł pełnomocnik, który nie był adwokatem ani radcą prawnym. Sąd wezwał pełnomocnika do nadesłania właściwego pełnomocnictwa procesowego, a następnie umowy zlecenia. Pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo udzielone przez Zarząd Wspólnoty oraz umowę zlecenia, jednakże nie posiadał uprawnień adwokata lub radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na uchwałę Rady Miasta z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Dnia 7 maja 2005 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej B. W. wniosła skargę m.in. na uchwałę Rady Miasta z dnia [..]., Nr [..], do której dołączyła pełnomocnictwo Zarządu Wspólnoty umocowujące ją do reprezentowania i występowaniu w imieniu Zarządu Wspólnoty przed wszystkimi władzami, organami, urzędami, instytucjami bankami i przedsiębiorstwami, jak również przed sądami. Pełnomocnik Wspólnoty wykonując wezwanie Sądu do nadesłania właściwego pełnomocnictwa procesowego umocowującego go do występowania przed sądem administracyjnym nadesłał pełnomocnictwo udzielone mu w dniu 24 czerwca 2005 r. przez Zarząd Wspólnoty, umocowujące go do reprezentowania Zarządu Wspólnoty w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie skarg skarżącej wspólnoty na uchwały Rady Miasta . Ponadto na wezwanie Sądu pełnomocnik Zarządu Wspólnoty nadesłał umowę zlecenia nr [..] z dnia [..]. zawartą pomiędzy skarżącą Wspólnotą a nim oraz aneks do tej umowy z dnia [..]. Zakres umocowania wynikający z umowy i aneksu pokrywa się z zakresem pełnomocnictwa dołączonego do skargi. Jak wynika z art. 35 § 1 cytowanej ustawy mającego zastosowanie do wspólnoty mieszkaniowej pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, uprawnień których pełnomocnik skarżącej wspólnoty nie posiada. Tym samym skarga Wspólnoty Mieszkaniowej jako wniesiona przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem wspólnoty mieszkaniowej jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana. Wniesienie skargi przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem, gdy z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że mandant umocował ją do działania w postępowaniu sądowo – administracyjnym nie może być konwalidowane jako brak formalny. Brak formalny skargi ma, bowiem miejsce wówczas, gdy nie zawiera ona elementów normowanych w art. 46, art. 47 i art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie dodać należy, że fakt, iż pełnomocnictwo dla B.W. udzielone zostało jej jako pracownikowi skarżącej wspólnoty pozostaje bez znaczenia biorąc pod uwagę brzmienie art. 35 § 2 cytowanej ustawy, zgodnie, z którym pracownikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Wspólnota mieszkaniowa nie posiada osobowości prawnej i nie jest również przedsiębiorcą oraz nie posiada statusu państwowej bądź samorządowej jednostki organizacyjnej – art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło