II SA/Lu 513/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i G. małżonków K. na decyzję Wojewody z dnia [..]., znak: [..] w przedmiocie uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 3 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. i G. małżonków K. na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia im pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie wykonali wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dołączenie dwóch odpisów skargi. Wprawdzie skarżący podjęli w wyznaczonym terminie czynności procesowe i złożyli dwa oryginały pisma z dnia 23 kwietnia 2007r. skierowanego do Wojewody , związanego z niniejszą sprawą, ale nie złożyli wymaganych odpisów skargi, a zatem dokonanych przez nich czynności nie można uznać za skuteczne wykonanie wezwania Sądu. W piśmie z dnia 19 września 2007r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, że pomylili się wysyłając Sądowi pisma skierowane do Wojewody zamiast odpisy skargi. Podnieśli, że w tym okresie dzieci chorowały na grypę, zaś A. K. cierpiała z powodu dolegliwości kobiecych, które były tak silne, że utrudniały normalne funkcjonowanie i myślenie. Skarżący podkreślili, że zależy im na rozpoznaniu skargi przez Sąd, ponieważ decyzje organów administracyjnych uniemożliwiają im wykonanie instalacji gazowej niezbędnej do utrzymania i prowadzenia gospodarstwa domowego. Sąd zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. (art. 87 § 1) Skarżący podnoszą, że w wykonaniu wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi omyłkowo przesłali zamiast dwóch odpisów skargi dwa pisma skierowane do Wojewody . O popełnionej omyłce dowiedzieli się z uzasadnienia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, doręczonego im w dniu 18 września 2007r. Wniosek o przywrócenie terminu złożyli w dniu 20 września 2007r. /data stempla pocztowego/, a zatem zachowali 7-dniowy termin do złożenia takiego wniosku. Rozpoznając wniosek merytorycznie stwierdzić należy, że w świetle powołanego art. 86 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy, rozumianej jako brak należytej dbałości o swoje interesy. Osoba występująca z takim wnioskiem obowiązana jest wskazać obiektywną przyczynę uniemożliwiającą, a nie tylko utrudniającą wykonanie czynności procesowej we właściwym terminie. Zarzut zawinionego uchybienia terminowi można zatem postawić osobie, która pomimo obiektywnej możliwości nie dokonała czynności procesowej we właściwym czasie. W ocenie Sądu nie ma podstaw do przyjęcia, że skarżący A. i G. K. uchybili zakreślonemu przez Sąd 7-dniowemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi bez swojej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu - tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por. wyr. NSA z dnia 4 września 2001r., II SA/Po 2646/00); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2004r., OZ 809/04). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z dnia 19 maja 1976r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828 i postanowienie SN z 3 stycznia 1974r., II CO 18/73, LEX nr 7372). Tym bardziej kłopoty skarżących związane z zdrowiem własnym i dzieci jedynie utrudniały prawidłowe załatwianie spraw urzędowych, ale tego nie uniemożliwiały, dlatego nie mogą stanowić podstawy przywrócenia terminu zwłaszcza, że chorobą nie był dotknięty skarżący G. K. Również okoliczność, iż skarżący omyłkowo przesłali zamiast dwóch odpisów skargi, pisma skierowane do Wojewody nie usprawiedliwiają wniosku o przywrócenie terminu. Wezwanie Sądu skierowane do skarżących było sformułowane precyzyjnie i jasno oraz zawierało pouczenie o rygorze niewykonania nałożonego obowiązku. Z powyższych względów należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające brak winy skarżących w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, dlatego Sąd postanowił, jak w sentencji orzeczenia.