II SA/Lu 513/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 9 maja 2012 r. K. G. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 czerwca 2012 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taka sytuacja ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). W związku z tym, iż skarga K. G. nie została przez nią podpisana, sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia tego braku. Skarżąca nie wykonała wezwania w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia, co daje podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga obarczona brakami formalnymi, których skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, nie może być przedmiotem rozpoznania sądu, co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.