II SA/Lu 518/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Protokolant starszy asystent sędziego Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ż. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Ż. J., reprezentowanej przez R. B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę (k.35 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz.1302), dalej jako "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie brak jest okoliczności tego rodzaju, które pozwoliłyby na uznanie, że cofnięcie skargi przez Ż. J. zmierza do obejścia prawa. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że cofnięcie skargi skutkowałoby utrzymaniem w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych też względów należało umorzyć postępowanie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.