II SA/Lu 520/17

WyrokWSA w Lublinie2017-10-24

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Joanna Cylc-Malec, Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli odwołanie zostało złożone dwa dni po upływie czternastodniowego terminu od doręczenia decyzji, a strona nie wnosiła o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego czternastodniowego terminu od doręczenia decyzji, a strona nie wystąpiła o przywrócenie terminu ani nie wykazała braku winy w jego uchybieniu. Termin do wniesienia odwołania jest terminem zawitym, a jego niezachowanie skutkuje niedopuszczalnością odwołania.
Stan faktyczny
Skarżąca B. S. złożyła odwołanie od decyzji Burmistrza T. odmawiającej przyznania specjalnego zasiłku celowego. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej osobiście w dniu [...]. Odwołanie zostało złożone w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...], czyli dwa dni po upływie czternastodniowego terminu. Kolegium postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając je za niedopuszczalne. Skarżąca wniosła skargę do WSA, kwestionując krótki termin odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca) Protokolant Specjalista Beata Basak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie specjalnego zasiłku celowego oddala skargę. UZASADNIENIA Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło, że odwołanie B. S. od decyzji Burmistrza T. z dnia [...]. Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Powyższą decyzją organ pierwszej instancji odmówił B. S. przyznania specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na sfinansowanie wyżywienia syna G. przebywającego w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapeutycznym w O. Ś., czyli świadczenia uregulowanego w art. 41 pkt. 1 ustawy z dnia [...]. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016r., poz. 930 ze zm.). Decyzja ta wraz ze stosownym pouczeniem została doręczona skarżącej osobiście w miejscu jej zamieszkania w dniu [...]. Odbiór pokwitowała sama adresatka, własnoręcznym podpisem i odręcznie wpisaną datą. Tak więc do dnia [...]. biegł termin do złożenia od tej decyzji odwołania. W dniu [...]. /we środę/ B. S. złożyła osobiście w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od powyższej decyzji, co potwierdza prezentata wpływu korespondencji. Po rozpatrzeniu sprawy Kolegium uznało, że skoro w przedmiotowej sprawie decyzję doręczono stronie w dniu [...]., to zgodnie z art. 129 §2 k.p.a. ostatnim skutecznym dniem do wniesienia odwołania był dzień [...]. /poniedziałek/. Jednak w tym dniu skarżąca odwołania nie nadała w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, ani też nie złożyła go w siedzibie organu pierwszej instancji. Uczyniła to dopiero w dniu [...]. /we środę/, a więc z dwudniową zwłoką. Wobec opisanych okoliczności Kolegium w myśl art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazało przy tym, że termin do wniesienia odwołania jest tzw. terminem zawitym i jego niezachowanie powoduje określone, negatywne dla strony skutki w postaci braku podstaw prawnych do oceny zaskarżonej decyzji pod kątem merytorycznym. Poza tym Kolegium nie znalazło też podstaw do skorzystania z dyspozycji art. 58 k.p.a., gdyż skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu, ani nie uprawdopodobnia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W tej sytuacji rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa /art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a./. B. S. nie zgodziła się z powyższym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze zakwestionowała krótki termin odwołania na rozpatrzenie jej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawarta w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu jest orzeczenie o charakterze procesowym, jakim jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydane na podstawie art. 134 k.p.a. Stosownie do treści tego przepisu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, zauważyć należy, iż przepis art. 134 k.p.a., w swym brzmieniu jest jednoznaczny i obliguje organ administracyjny wyższego stopnia do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego, w każdym przypadku, gdy spełnione zostaną przesłanki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania organu administracyjnego. W ocenie sądu, organ II instancji słusznie zastosował art. 134 k.p.a., jako konsekwencję uchybienia terminu do złożenia odwołania przez B. S. od decyzji Burmistrza T. z dnia [...]. Zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie należało wnieść do właściwego organu odwoławczego (w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.) za pośrednictwem organu, który wydał decyzję - to jest Burmistrza T.. Termin do złożenia odwołania wynosił czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdyby decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2 art. 129). W świetle załączonych do akt administracyjnych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, iż decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu [...] r. (poniedziałek) w trybie art. 42 § 1 k.p.a., a mianowicie doręczenie decyzji nastąpiło osobiście do rąk adresatki, o czym świadczy jej własnoręczny podpis na zwrotnym pokwitowaniu odbioru przesyłki. Kwestia ta nie była również kwestionowana przez skarżącą. W tej sytuacji organ prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia odwołania biegł od dnia [...] r. do dnia [...] r. Upłynął on jednak bezskutecznie, gdyż odwołanie od decyzji zostało złożone przez stronę w siedzibie organu II instancji w dniu [...] r. (środa). Uchybienie terminu, o którym mowa w art. 129 k.p.a. było w tej sytuacji oczywiste. Zauważyć przy tym wypada, że strona składając odwołanie po terminie do organu odwoławczego w żaden sposób nie wytłumaczyła przyczyn tego spóźnienia, a w szczególności nie podała, iż nastąpiło ono bez jej winy. Dodatkowo wyjaśnić należy, że poza zakresem rozważań sądu pozostawała decyzja organu I instancji. Przedmiotem sądowej kontroli w tym postępowaniu było wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło