II SA/Lu 523/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie opłaty legalizacyjnej - w zakresie wniosku J. S. i Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 16 maja 2014 r. J. S. i Z. S. wnieśli skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Skarżący złożyli jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniając jednak tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. Złożony przez skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera odrębnego – od skargi – uzasadnienia. Oznacza to, że skarżący nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Okoliczność, iż przepis ten nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia podnoszonych we wniosku okoliczności nie oznacza, że strona uzasadniając jego zasadność może poprzestać jedynie na zarzutach odnoszących się do prawnej wadliwości aktu administracyjnego, którego domaga się wstrzymania. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. [...] przesłanek wstrzymania zaskarżonego do Sądu aktu jest katalogiem zamkniętym. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie ma zatem możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji lub postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów, wobec niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.